Hüznüm, seni seviyorum diye, sevmiyorlarmış beni
Kanatlarım varmış ama, uçmaya hiç hevesim yokmuş!
Gönlüm hoş olmadıktan sonra, nefsim hoş olsa ne çıkar,
Ben seni onların neşe buldukları yerde de buluyorum!
İlk görüşte aşka inanmazdım,
Gözden kalbe yol var dediler,
Keşke, onu görmez olaydım,
Kaybolmazdım, bu yolda nasıl kayboldum!
Hiç aramadım, hiç sormadım,
İlk kez, böyle bir aşkla tutulmuştum.
İlk kez, kalemsiz yazıyordum kağıtlara.
İlk kez, anlıyordum boş kalan gönülleri.
İlk kez, ağlıyordum gözlerden akmadan.
İlk kez, yere çakıldım rüzgarsız kalarak.
İlk kez, tüm tüm şarkılar seni anlatıyordu.
Seven sevdiğinin adını bilmezmiş ilk önce,
Isındırırmış, sözü, gözü severmiş gönlünce.
Seven sevilende kusur görmezmiş ilk önce,
Allah Aşk ateşinden ona bir damla verince.
Seven sevilenle biraz yol alırmış ilk önce,
Çocukken yazmıştım ilk şiirimi!
''Kız senin gözlerin misket gibi''
''Verir misin dedim'' gözlerine bakarak...
Sana verdiğim misketlerimi geri.
Ne çok imtihanı var şu ömrün!
Şükür ki, ölmeden döndürülüyor,
Kararmış yüzü, beyaza gönlün.
Yağmurların yağdığı
Bulutları unuturlar can
Nefes görünmez ama,
Çekilir canın kafesine.
Anlamaya geldik biz
İman güçlüyse bir kalpte,
Üzülme, Şeytan bile Allah'a yaklaştırır!
İman zayıflarsa bir kalpte
Melek gibi görünen, Allah'tan uzaklaşır!
Çizgisi net çizilmemiş seksek oyunuydu bizimkisi.
Ben hayır yanmadım derken, sen bana yandın diyordun,
Oysa, hayat denen bu oyunda ikimizde yanmıştık!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!