Yaşlandıkça
Her şeyi unutuyor insan!
Kapıda anahtarı
Evde gözlükleri
Ocağın üstünde yemeği
Resimlere baktığında
Kedi balığı görünce
Unutmuș kasabın ciğerini
Dünya öyle bir yer ki,
Unutuyor insan dün ne yediğini
Pişmanlık duymayana, gönül bağlama
Herkesin bir yolculuğu vardır, ağlama
Sözünü orta yere söyle, kalpleri kırma
Söylenenlere kulak ver, kulak kabartma
Allah için sev ama sevgini fazla abartma
Ele, dile, bele sahip çık, harama bakma
Rüzgarla dalga geçer başaklar,
Boyunlarını bükmezler aslında!
Sanki çok kolay oluyor ayrılıklar
Unuttum diyorsun oysa aklında!
Gözümüzün önünde türlü renkler
Hayatımızın hırsızı gündüzlerin
Uzun gecelerden çalacakları var
Saçlarda aklar, tende çizgiler
Kalpte devam eden yangınlar var
Umut ekip biçmek için geç değil
Senden çiçekte biter ot da!
Canına can katacak suyu,
İçine çek, bekle, bir umutla.
Sanayileşme ile mi,
Olmuş deriler,
Sentetik ve suni?
Ciltlerde kalıyor,
Güneşin, ışığı,
Ulaşmıyor içeri!
Bir şey olduğu yok, artık olacağı da,
Bak işte yine kış, sararan yapraklar,
Kasımpatılar bile toprağa bakmakta.
Bu soğukta içimizi vaveylalar kaplamakta.
Zaman, hiç durmadan akıp giderken,
Unutulmayacağını düşünerek mi,
Unut demiş sevenine sevilen!
Acı çeksin mi istiyormuş seven,
Neden aklına öl demek gelmemiş?
Aslında çok iyi biliyormuş o da,
Gökte var bir kara bulut
Der bana Sevda'yı unut!
Yağdırır yağmuru dolu dolu
Sevdam olur, bana umut
Benim Sevdam her yerde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!