Ne hep yek’tir, ne dubara,
Ne dört cihardır hayat!
Bazen yek-i dü bazen se-yek,
Kapılar aralanır penc-ü se
Seversin güzeli, genç ise.
Bazen dü şeş’e getirirsin,
Kaç yetim başı okşadın?
Kimsesize gönül açtın?
Ekmeği bölüp paylaştın
Yapmadıysan, hiç hoş değil.
Yalancı dünya malı için,
Kaç yetim başı okşadın ?
Kimsesize gönül açtın ?
Ekmeği bölüp paylaştın,
Yapmadıysan, hiç hoş değil.
Yalancı dünya malı için,
Olmayan sevgilerin,
Olmayan baharların,
Gökte uçurtmaların,
Hayallerini, kuralım.
Zümrüdü Anka'nın,
Varlıklılar, onlar hiçliğe mi taliptiler!
Tüm varlıklarını geride bırakıp gittiler?
Yokluktakiler, varlığa uzak olanlar!
Neden, hiçliklerini fark edemediler?
Anneler çocuğundan aşkı için vazgeçer!
Babalar acı çekmesin diye oğullarını vurur!
Cevahirler, onsekizliklerle otel odasında,
Fadimeler, samanlıkta başkasıyla basılır.
Emanet sahipleri, emanetlerini korumaz
Komşu tavuğunun kaz görüldüğü zamanda,
Gönülde yanan ateşi,
İçimi köze döndürdün
Külü rüzgara savurdun
Söyle hiç mi sevmedin?
Bahçende açan gülün,
Çok yorgunsun biliyorum
Beni taşımaya gücün yok
Hiç olmazsa,
Düşüncelerinde yer etsem.
Söz, sürekli aklına gelmem
Hicran, yakıp, kavuruyormuş tüm insanların içini
Ayrılıkları sevmiş oldukları için suçlanamaz Şairler!
Terkibinde, sevgilinin sevgisi bulunduğu için olmalı,
Gözyaşı dökerek, çoğaltmışlar içlerindeki acıları.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!