Sıkışır benim kalbim
Ülkeme karanlıklar çökünce
Kalmaz hiç sabrım
Kardeşlerimin kanı dökülünce
Vatanımı çok severim
Toklukta ölenlerin sayısı Açlıkla ölenlerin sayısından az değildir!
Açlar, ölmemek için kilo alırken, Toklar, ölmemek için kilo verir!
Hata ve kusuru kendimden bilmekteyim
Bildiğimle ben durmadan öğünmekteyim!
Hz. Adem'in hamurundan yoğurulmuşum
Çamur olmuş nefsi, ben nasıl temizleyeyim?
Susmam gereken yerde konuşmaktayım,
Ne olursan ol, gel diyor,
Kucaklayıp bağrına basıyor
Herkes bırakıp giderken,
Senin sadık yarin oluyor!
Han oluyor hamam oluyor,
Acıkınca doyuranın oluyor
Nasıl bakacaksınız soldurduğunuz yüze?
Bir daha görür müyüm sizleri iyi gözle?
Döndürdünüz, beni güneş görmeyen üzüme!
Karnımla neydi sizin alıp veremediğiniz?
Yetmez dediniz kumalar getirdiniz üstüme!
Avrupa diyorsan, vatan hainisin!
Ecdadı savunmaya gör gericisin!
Kendine başka bir din yapmış olan,
Hacı, hocaya Tövbe Estağfurullah!
Atatürk bu güzel vatanı kurtarmış,
Gönül çok şey istiyor....
Şımarık çocuk gibi,
Hiç söz dinlemiyor.
Gözlerin büyüsüne,
Sözlerin türlüsüne,
İnsanlara aldanıyor.
Biraz bordo, birazda mavi
Budur tüm kalplerin rengi
Mert olur, Trabzon'umun
Delikanlı, kadın ve erkeği
Biraz sakin, biraz dalgalı,
Gidenler sonbaharı bekler,
Bütün yaz yanında olurlar da,
Tuaftır!
Kışın kal desen kalmazlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!