Düşmüşse gönle Aşk,
İnsan açık denizlerde,
Boğulmayı göze alırmış!
Çok cefasını gördüm,
Çok sefasını sürdüm,
Zenginlik, ruhunda varsa
Birde fakirlik yaşamışsan
Paranın her şey olmadığını
Dostluk satın alamadığını
Sen herkesten iyi bilirsin.
Yaprakların sararıp düştüğünü,
Her şeyi okurum da,
Niyetlerim gizlidir,
Kimseye okutamam.
Her şeyi anlarım da,
Yanlış anlaşılır diye,
Bir çoğumuz çok üzülsek de,
Bir çoğumuz da sevineceğiz.
Hayat yaşadıkça hep böyledir,
Döktüğümüz gözyaşına inat,
Umudumuzu yitirmeyeceğiz.
Gökyüzünü kapkara bulutlar,
Ben seni okudun hayat
Herkes seni hecelerken.
Ben seni anladım hayat
Herkes seni sorgularken
Ben seni sevemedim hayat,
Herkes yüzüne bakarken.
Senden beklentim var hayat,
Kanatlarımın açıklığı kadar!
Ben bazen üstünden geçerim
Bazense, hep altında ezilirim.
Sen ilgilenmiyormuş gibi yap!
Senden sonrası olduğu için,
Ne hep yek’tir, ne dubara,
Ne dört cihardır hayat!
Bazen yek-i dü bazen se-yek,
Kapılar aralanır penc-ü se
Seversin güzeli, genç ise.
Bazen dü şeş’e getirirsin,
Ne hep yek’tir, ne dubara,
Ne dört cihardır hayat!
Bazen yek-i dü bazen se-yek,
Kapılar aralanır penc-ü se
Seversin güzeli, genç ise.
Bazen dü şeş’e getirirsin,
Sırtını dönersen güneşe yüküne ağırlık gelir,
Allah, kendisini hatırlayan kuluna ferahlık verir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!