Laf Canbaz’ı değilim, Laf Ebesiyim,
Her şeyi göze alarak içime attığım,
Kursağımda düğümlenen sözlerin,
Benimle göbek bağını kesmek istiyorum.
İçimde, dokuz ay bekletemediğim,
Yüreğime yüreciğini uzatsan,
Gergefine dokusan kaderimi
Bir gün ayrılacağımızı bilerek,
Hiç ayrılmayacak gibi başlasak!
Bir yerlerde otursak mesela,
Aşka inanır mısın dedi, güldüm.
Aşık olduğum zaman ben kördüm.
Ne zaman gururuma dokunuldu,
Ben ona aşık olmadığımı gördüm.
Aşkı sürdürmek için emek gerekli
Kara göründü,
Karamsarlık,
Belirsizlik,
Umutsuzluk bitti.
Hala vakit varken,
Her şey, tek renk olsaydı,
Yer gök, gök yer olurdu!
Ağaç dallarını, budaktan,
Meyveyi daldan ayıramazdık!
Her şey, tek renk olsaydı,
Hep, tek renkle baktım hayata!
Dışımdayken yaz, içimdeyken ayaz
Kırmızıya, sarıya, yeşile, maviye
Ben hep o renkten kattım biraz!
Bu renk ne siyahtır ne de beyaz
Akmışsa gözümden taşmıştır biraz.
Şimdiki sevdalar ceplere bakıyor,
Gönlümü açtım, hiç bakan olmadı
Sevdim diyenler zoru görüp caydı,
Üzerime üzerime geldi kara bulutlar
Bir elvedaya sığıyor tüm yaşananlar
Güzel şeylerden konuşalım,
Sen bana çiçeklerini anlat,
Ben sana şiirlerimi dereyim.
Sen papatyalarını seyret,
Ben sevdiğimi hatırla diye,
Sana tek yaprak bırakayım.
Ben ne mi yapıyorum?
Sen yokken tembellik!
Hadi gel, alışmayayım!
Temmuz ortasında Eylül,
Kime kızalım, kızamayız!
Geceleri doğsa da, Hilal,
Gözler kapalıysa açamayız!
Yadımıza, gelince sevilen,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!