İHANETİN ARDINDAN
Temiz bir sevdayla bağlandım sana,
Yalan sözlerine aldandım usta.
Gözümden sakındım kıyamazken cana,
Ansızın dertlere boyandım usta.
Meğer başkasına çarparmış yürek,
Gizlice arkamdan kuyular kazarak.
Bizim sevdamıza kara yazarak,
Zifiri karanlığa gömdün sen beni.
İnancım kalmadı artık kimseye,
Ömrümü harcadın boş bir hevese.
Muhtaç ettin beni kuru nefese,
Çıkmaz bir çıkmazda bıraktın beni.
Yabancı bir yüze satmışsın bizi,
Hiç mi sızlatmadı mazinin izi?
Küllere çevirdin sönmeyen közü,
Bir başıma sessiz bıraktın beni.
Herkesin dilinde adım dolaşır,
Feryadım göklerde arşa ulaşır.
İhanet zehri ki cana bulaşır,
Yaşarken mezara koydun sen beni.
Duygusuz Şair’im tükendi gücüm,
Geriye dönülmez artık bu göçüm.
Sana inanmaktı en büyük suçum,
Kuru bir dal gibi kırdın sen beni.
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 23:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!