İhanetin Derdi Şiiri - Kasım Kobakçı

Sözde ecel gelene değin beklerdin,
Yalan misali asla firar etmezdin,
Tufan kopsa dahi bizi hiç silmezdin,
İlim dağlarında asla dert vermezdin,
İhanetin derdi içimden sorulmaz.
*
Gördüm yolu ayırmak aslında basit,
Tutkundu nazarımda eriyen asit,
Ruhumda tarifsiz keder yanar şahit,
Durakla diyemem ufuk kışa ait,
Yalan heveslere şu aklım inanmaz.
*
O dönekçe firarına kopsun isyan,
Hayatta siftah dökülen sızım ayan,
Rastlarsan nafile yorulma ey kervan,
Zaten idrak edemezsin göçtü devran,
Şu zavallı ruhum zalime ısınmaz.
*
Pınar sızıntısı vehmedip peçe sar,
Havlu ile kurutmayı dene pür nar,
Gerçekte canımın yandığı aşikar,
Baştan belirttim nafile çırpınış dar,
Bu bedende ihanetin izi durmaz.
*
Uzaklaş buradan ey riyakar yılan,
Düşlerde büyüttüğüm bağları yıkan,
Dudaklarıma çizdiğin şevki yakan,
Kopart tümünü övün başardın şu an,
Fani beden ayaktayken hırpalanmaz.
*
Vade dolana değin yanımda vardın,
Ecel gelip çatsa dahi bize yardın,
Sanki afetler kopsa direnç yapardın,
Benim koynumda uyuyarak bakardın,
Bugün uzaklaşmana bu can inanmaz.
*
Fark ettim ki dönüp arkanı git cılız,
Tutkumuz fikrinde epey yavan ıssız,
Göğsümde derin kederler yansa yalnız,
Uzaklaş diyemem artık halim cansız,
Sefil umudum o zalimle uyanmaz.
*
O dönekçe firarına mutlak lanet,
Ömrümde siftah dökülen sızı elbet,
Rast gelirsen nafile yorulma kasvet,
Zaten idrak edemezsin koptu afet,
Şu zavallı canım aşka asla kanmaz.
*
Çeşme sızıntısı vehmedip ona bak,
Havlu sürtüp yok etmeyi deneme yak,
Gerçekte can yarıldı pınar akarak,
Baştan söyledim nafile eylem ufak,
Bu bedende ihanetin sırrı yanmaz.
*
Yürü yollan uzaklaş ey zalim afet,
Düşlerde ektiğin fidanlar bitti net,
Çehreme çizdiğin şevki bitir kaybet,
Topla hepsini övün eserin ziynet,
Ademoğlu ayaktayken ufalanmaz.
*
Sözde mahşere değin bağlı kalandın,
Asla uzaklaşmaz yabancı bakandın,
Afetler kopsa dahi sarsılmayandın,
Vuslat akşamlarında evde yatandın,
Bugün adımlayıp gidişin uslanmaz.
*
İnandım sırtını dönmek epey esnek,
Alakan nazarında cılızdı tümsek,
İçimde kederler yansa dahi melek,
Serbestçe uzaklaş yolunda ol böcek,
Şu zavallı ruh yalanlara katlanmaz.