İğnelemeler Şiiri - Kasım Kobakçı

Tebessümle kurulan, hayallerin çağında,
Neşeli fıkralarla, ruhumuz aydınlanır,
Güzel ve nüktedan ses, tatlı dilin ucunda,
Kederli düşünceler, uzaklarda saklanır.
*
Dudaklardan dökülen, şakalar hoştur cana,
Tebessüm okyanusu, kucaklarken bizleri,
İnceden takılmalar, neşe katar insana,
Kahkahayla örteriz, yüzlerdeki izleri.
*
Ege'nin sahilinde, coşkumuz kucaklaşır,
Sevincin zirvesinde, umudum var yepyeni,
Şen şakrak sohbetimiz, gökyüzüne ulaşır,
Uzak diyarlar gezen gemi bulur limanı.
*
Şiirsel masallarla, tutkumuz çoğalacak,
Gülüşler eksilmeden, büyüyecek bu onur,
Gönülden gönüle dek, köprüler kurulacak.
*
Akşamüzeri çöken serinlik, ferah verir,
Şakacı mecazların neşesi, bentler aşar,
Esen ılgıt meltemler, yorgunluğu eritir,
Mutluluk nehirleri, coşkuyla dolup taşar.
*
Göğün yüceliğinden, sızıyor iyilikler,
Coşkulu nağmelerin, tınısı ufuktadır,
Birlikte paylaşılan, özeldir güzellikler,
Beraber gülebilmek, şahane boyuttadır.
*
Nüktelerin ardında, farklı anlamlar yatar,
Bırakılan izlerin temelinde, merhamet,
Özümüzdeki değer, nazikçe nabız atar,
Safça devam ederken şefkat, getirir rahmet.
*
İnce iğnelemeler, nezaketle süzülsün,
Bakışlardaki masum niyet, hemen görülsün.