İhanetin affı olmaz Şiiri - Ali Saye

Yüreğim bu geceye mahkûm,
Gitmelerin gölgesinde,
Çaresizliğin en sessiz yerinde
Adını susturmaya çalışıyorum.

Gece her şeye şahit…
İhanetine de şahit,
Sevgime de…
Sevgimi ayaklarının altında
Paspas edişine de.

Ellerimi tuttuğun geceyi unutmadı gece,
Elin elimdeyken
Başka bir kalbe ihanet edişini de.

Oysa ben
Sokak sokak haykırmıştım sevdana.
Geceyi gündüze katmış,
Uykularımda bile adını sayıklamıştım.
Öyle çok sevmiştim ki seni,
Uyurken bile
Kalbim senin adını fısıldıyordu.

Şimdi gece de şahit olsun,
Gökyüzü de…

Seni unutacağım.

Ama biliyorum;
Unuturken canım çok yanacak.
Ciğerim sökülecek sanki,
Her nefeste içimden bir parça kopacak.

Kendi kalbimi
Cehennem ateşine bırakacağım.
Belki yanacağım,
Belki kül olacağım…
Ama bir daha
Senin uğruna kendimi yakmayacağım.

Bir terazinin iki ucuna koyacağım seni…

Bir tarafında
Seni affetmek,

Diğer tarafında
Seni unutmak.

Dengemi her şey bozabilir…
Bir söz, bir hatıra,
Bir şarkı, bir gece,
Hatta kokun bile…

Ama ihanetin ağırlığı
Hiçbir şeyi affettirmez.

Çünkü bazı yaraların
Merhemi yoktur.

Bazı ihanetlerin
Özürü yoktur.

Ve bazı sevgiler
Ne kadar büyük olursa olsun,
İhanetten sonra
Eski hâline dönemez.

Sevdandan delirsem de
Affetmeyeceğim.

Sevdan beni paramparça etse de
Affetmeyeceğim.

Beni gecelerin en karanlığına bıraksan da
Affetmeyeceğim.

Çünkü ben seni
Kaybetmekten değil,
Seni severken
Kendimi kaybetmekten korkuyorum artık.

Seni bugün unutmazsam,
Yarın unutacağım.

Yarın olmazsa
Bir başka gece…

Ama unutacağım.

Ve bir gün
Adın geçtiğinde
Kalbim eskisi gibi sızlamayacak.

İşte o gece
Gökyüzü de şahit olsun,
Gece de…

Ben seni değil,
Sana rağmen ayakta kalan kendimi
Hatırlayacağım.