İçimdeki Yurt Şiiri - Yücel Özkü

İÇİMDEKİ YURT
Bir akşam iner sessizce,
Yollar susar, izler kalır.
Bir gülüşün düşer içime,
Kalbim adınla çoğalır.

Rüzgâr dokunur dallara,
Gölgen düşer duvarıma.
Adını söylemem kimseye,
Sessizliğim sana varır.

Yağmur diner, toprak kokar.
Pencereme bir kuş konar.
Her mevsim başka renge bürünür;
Bende ilk kuşun sesi yaşar.

Ne sitemim büyür sana,
Ne kırgınlığım yol bulur.
Gönlüm ince bir ırmaktır,
Denizini sende bulur.

Bir gün yollar tükenirse,
Gece bütün kandilleri söndürürse,
Dönüp ardıma bakmam yine,
Adın bana yurt olur.

YÜCEL ÖZKÜ
1 Ağustos 2026/19:58