İbrahim Kavas Şiirleri - Şair İbrahim Kavas

Uzaklarda bir selam dalgalanır
Hem de çoook uzaklarda...
Bakınca, sanırsın ki;
Kuytu bir köşede saklanmış
Kanarcasına sallanan bir gelincik sanki.
Kurşuni göğe ışık katmak isteyen

Dağ yamaçlarında açan çiçeklerin
Kokusunu bilmezsin,
Renklerini de!
Dert türküleriyle üzerinde uçan turnalarla
Sırdaştır yorgun gönüllere, o çiçekler.

Artık gelmez diye umudu kırılanlar
Sevdikleriyle çoktan kucaklaştı.
Adı sanı unutulanlar bile
Anılarıyla yeniden boğuldular.
Adım adım kaybolup gittiğin
Gün, saat, dakika saydığım

Yedi renkli gök kuşağına asılı
Yağmur damlalarıyla örülü
Bir salıncakta, bembeyaz gördüm seni...

Bulutların arasından ışıyan

Beyaz bir gemi vardı
Palamarlarla bağlıydı rıhtıma.
Rıhtımda bir adam, üzgün mü üzgün
Kadınsa güvertedeydi, ağlıyordu
Gözyaşlarını siliyordu sessizce...

Çığlık çığlığa karanlığı yırtarak
Uyandım gecenin bir yarısı.
Gözlerimden sen akıyordun,
Dudaklarımdan adın...

Yüreğime dokunan tatlı sesinle;

Giderken esen o hüzün rüzgarı,
Gönül perdemi bir bir kapatmıştı.
Can karanlığımın kaynağı, canan!
O perde, bir daha hiç açılmadı.

Bu sabah yağmur uyandırdı beni
Cama vuran damlalarıyla.
Ağaçlar el sallıyordu yaprak yaprak
Penceremden günaydın seslenişiyle.
Bulutlar yarış içinde rüzgarla
Dağlardan dağlara.

Yerçekiminden merkezkaç kuvvetine,
Öglid Pisagor bağıntısından
Atom çekirdeğinin zerresine kadar
Onca yıl emek verdin bana.
Her şeyim; öğrettiğin her şey "A" harfiyle başladı,
Ömrümün "A" harfi sensin öğretmenim...

Sevdanın adını sordum
Dalında salınan güler yüzlü bir güle.
Dikendir dedi, dokununca acıtır yüreği
Sevda kandır; tende biriken damla misali...

Sevdanın adını sordum