Kalemden akan mürekkep imiş,
Damağımda bir tat var sanki.
Acı ve hüzün ile perçinlenmiş;
Birçoğu, hatrımda var sanki.
Silik de olsa hatrımda imiş,
Rabbim izin verirse görür,
Ancak onun izniyle işitir,
Verdiği akılla sırları anlar,
Ve ona şükrümü iletirim.
Kainatı ol deyip senin için var kaldı,
Şükür lazım bizlere,
Şükür lazım yiğitlere.
Umut fidanlarını hiçliğe dikip,
Tek rabbe dua edenlere.
Aksa tufanı mücahitlerine,
Allâh yolunda olan her bir cana.
Takdiri namertlik olana,
Birde bin gün namert bulaşır.
Mertliği kendine kılıf bilene,
Binde bir gün namert dalaşır.
Varlığı ahlak olana,
Kıyas eden her şeyi,
Unutur bazen tek şeyi.
Bazen kendin olmaktır,
Unutmak sonucu helaktır.
Cihandaki her bir kul,
Tavana bakıyor bu gece gözlerim,
Düşünceleri unutmak istercesine.
Kafamdaki o deli düşünceleri,
Bir an olsun unutmak istercesine.
Hatırlamak, istemesen de oluyor;
Göğe rengini veren,
Seni canlı varlık eden.
Her bir kulunu seven,
Yüceler yücesi Rabbin var
Topraktan meyve eden,
Tek korktuğum rabbimdir,
Bağışlanmak ondan arzımdır.
Birtek onun varlığı bakidir,
Biz insanlar ise aciz ve fanidir.
Tek yüce kitabım Kur'an-ı Kerim'dir.
Her daim tevekkül etmek rabbe,
Arz ve sorumlulukları beklemek.
Tevfiz, tevekkülden bir üst mertebe,
Endişeleri bırakıp, rabden beklemek.
Varmı faydası, gereksiz endişenin,
Ayna gibi gönülleri,
Dürüstlüğü hep bilenleri.
Rabbini hep sevenleri,
Toplumu haktan yana kılar.
Helalden başka bilmeyeni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!