Doğa muazzam dersin ormanda,
Belki de akşam vakti o yel arkanda.
Dünya ki nice insanı görmekte;
Biri gelip, biri geçmekte.
Fanilik nasip kılındı bize;
Mücahitler ordusu Kudüs'e doğru,
Hakkı savunmak ancak azimle olur.
Şu kalp, şu can Kudüs deyince durulur.
Kudüs için, Gazze için yürüyeceğiz.
Kudüs'te ilk mescidimiz vardır,
Müstağni bir paşa gibisin,
Osmanlı sokaklarında.
Üşüsende belli etmezsin,
Elindeki ile yetinir gibisin.
Padişahım desen, istediğin gelir.
Müzehher bir bahçedeyim,
Koklamakla çiçek bitmez.
Bende dünyada viraneyim,
Yaşamdır ki uzun sürmez.
Soluk papatyalar içindeyim,
Hüküm anı bilinmez,
Kim neye kırılır sezilmez.
Allah baki, biz faniyiz,
Neden rüyaya taparız?
Allah'ın kelamı oku der,
Her vakit düşünür olmalı,
Düşünüp de bulmalı,
Uyduruk fikirleri,
Karşımda savunmamalı.
Hitabı güzel olmalı,
Bazen zaman kum gibi,
Akışı ise deredeki su gibi...
Varoluş da böyle değil midir,
Akmaz mı kısacık yaşam da?
Zaman insanı incitmeyi de bilir,
Bu dünya kısa ve fani,
İmtihan gerektir kalbe,
Bazen dayanamzsan,
Herkesin imtihanı ayrıdır...
Şehadet mi acıtır insanı,
Yoksa acıklı bir ölüm mü?
Vadesi dolduysa kulun;
Kime gerek para, mal, mülk.
Ruhun ilahi senden iman bekler,
İnsan denen varlık nedir bilmezsin,
Et parçasından ibaret deyip geçersin.
Ama kalbin en derinine inince;
Acı nedir, keder nedir iyice sezersin.
Kalp doğruyu söyler bilirsin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!