Hayatının baharı bir solukta geçmiş,
Solmuş bir yığın yaprak gibi mamafih.
Budur onun nacizane güz mevsimi,
En asili ve de hüzün dolusu belki de.
Eskileri düşünür birçok zaman,
Doğdun imdi zamanı,
Dünya artık mekanın.
Keşfedilmemiş cennet gibi,
Sanki vadedilen dünyanın.
Geldin şimdi bir yaşından,
Hemdem idik o günler,
Can ciğer ayrılmazdık ya.
Aramızı bildiğin bilediler,
Maziye özlemim bir yana.
Nasıl bozdular aramızı;
Her bir canlının var amacı,
Belki de inandığı bir rabbi.
Vardır belki de birçok arzı,
Kabul diler her bir canlı.
Rabbini yüce görür bilir,
Hak haktır kardeşim,
Zaman reddetse bile.
Haram haramdır dindaşım,
Herkes onu yapsa bile.
İnanan inanır kardeşim,
Muhteriz bir tavırla, geldim hünkarım.
Mahcubum ben, af buyurun.
Yüzünüze bakmaktan noksanım,
Affedin beni hünkarım.
Sözüm olsun hünkarım,
İhaneti yaşadım, acıymış tahminimden;
Hasreti bildim, kötüymüş mazilerden.
Anlamsızmış vefasıza vefa etmek;
İhanet acısıdır, mamafih bir balta saplanmış gibi.
İhanet eden, karşısındakini anlayabilir mi ki?
Sen Lirik duygularla,
Dünyada mani ararsın.
Dedim ya tozpembe diye,
Hâla yalanlara kanarsın.
Rabbe dönmek zamanıdır,
Zifiri karanlıkta dahi,
Eğitim ışıktır bize.
Çıkış yoludur en zorda dahi,
Kültürdür, değerdir.
Eğitim şifadır öğrenciye,
Geldim yüce divana,
Sultanım buyur etmiş.
Oturdum şöylece yanına,
Duyanlar meşk etmiş.
Hocam kitap buyurdu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!