Büyüklü ufaklı Kainat,
Gözlerimdeki hayranlığa bak.
Mevlam gökyüzünü dahi bezemiş,
Birde unutmamış doğayı da.
İnsan'ın durağı neden güzeldir ki?
Nicesi karşıma gelsin diyorum;
Ellerinde taşlar, sivri uçlu sopalar olsun.
Kemiklerim kırılsın birde üstüne,
Bu yine kâfidir kırılan bir kalbe kıyas.
Beni sert bir çıkış kırar,
Karışık ve karmaşık,
İşte bu sebepten yazıyorum.
Söz ile ifadesizim,
Yazıyorum işte.
Zor zamadır deyip geçerler,
Bayrak temsiliyse vatanın,
Emanetse altında yatanın.
Uğruna niceler çekenin,
İmdi neden savunmazsın?
Gökleri deler onun ahı,
Sahilin kenarındadır,
Kıyı'nın minik yıldızı.
Sabahleyin insanları görür,
Akşam denize verir selamını.
Bende buradan onu izlerim;
Önüne gelen kadına bıçak dayamak,
Günahsız bebeleri yetim bırakmak.
Birde utanmadan haketti diyebilmek;
Elini köy vicdanına, kolay mı, zor mu?
Bir evladın anasını öldürmek,
Küçümsemek istiyorsun,
Ama yerin dibine batıyorsun.
Sanki, biraz yan yatıyorsun.
Tevazu ne demek öğren de gel.
Battın mı bir kere işte yere,
Allâh büyük kuşkum yok;
Savaş değil katliam, aksi yok!
İlk kıble zulmü hak etmiyor,
Halkın karnı mermilere tok.
İnancımız ancak Allâh'a
Şiir birkaç dize mi akıllara sır erdiren?
Yoksa yoğun düşüncelerin tercumanı mı?
Azlıkta çokluk oluşturmaktır şiir;
Tercümandır sırlara, kadim duygulara...
Belkide eğilen başlardır şiir,
Bir abi geldi dedi Kudüs'ü zikret,
Bende zikri tüm çevreme yaydım elbet.
Zulüm gören çocukları birazcık affet,
Onlar için bağırmayı bilmen gerek.
Mescidimiz bağırıyor kurtuluş diye,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!