Namazsızlık başa bela,
Emre nasıl karşı gelirsin?
Yaratıcın dedi sana,
Sen ona nasıl gelmezsin?
Kalbe ilaç, hasede çözüm,
Anne kokusuna en yakını bu koku
Anne varken anlamsız, o ya da bu.
Nane kokusudur, eritir tuzu buzu.
Anlaşmazlık kalmaz, bir anne gibi.
Kokusu hoştur, buram buram gelir.
Hüküm anı bilinmez,
Kim neye kırılır sezilmez.
Allah baki, biz faniyiz,
Neden rüyaya taparız?
Allah'ın kelamı oku der,
Her vakit düşünür olmalı,
Düşünüp de bulmalı,
Uyduruk fikirleri,
Karşımda savunmamalı.
Hitabı güzel olmalı,
Bazen zaman kum gibi,
Akışı ise deredeki su gibi...
Varoluş da böyle değil midir,
Akmaz mı kısacık yaşam da?
Zaman insanı incitmeyi de bilir,
Ne için yaşıyoruz?
Hayatın amacı ne?
Hep dıştan bakıyoruz;
Bilime, Filozoflara, yardımseverlere...
Dahi bir Bilim insanı gibi kafa yorsak,
Bir filozof gibi delicesine düşünsek.
Bu dünya kısa ve fani,
İmtihan gerektir kalbe,
Bazen dayanamzsan,
Herkesin imtihanı ayrıdır...
Şehadet mi acıtır insanı,
Yoksa acıklı bir ölüm mü?
Vadesi dolduysa kulun;
Kime gerek para, mal, mülk.
Ruhun ilahi senden iman bekler,
İnsan denen varlık nedir bilmezsin,
Et parçasından ibaret deyip geçersin.
Ama kalbin en derinine inince;
Acı nedir, keder nedir iyice sezersin.
Kalp doğruyu söyler bilirsin,
İster çuvallara sığmayan paran bulunsun,
İster evlerin, sayısını bilmediğin villaların olsun.
Ölümden sonra bu dünyadan götüreceğin yoktur,
Ey fani ruh, ölümü ne zaman hatırlayacaksın?
Garajlarda arabalar ve kıyıdaki yatlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!