İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Kalp kolay kırılırmış. Hemen incinirmiş, kendisini bazen hemen toplayamazmış. Bazen yolunu bile sapıtırmış bu hengamede kalp. Bazen geçmişte yaşar bazen gelecekten arzularmış. Kalp birinin elinde de kalabilirmiş, kalp sancırmış, hastalanırmış. Kalp var ya en bilinmez yeri insanın. Ve insanın sırtını dayadığı en muhteşem yer. Orayla konuşmayı öğretti bana hayat ilk.

Geriye bakmamayı, pişman olmamayı. Yenilenmeyi...

'KALBİMİ HEP YAMAMAYI ÖĞRETTİ' ilkin.

Herkes insan olmanın sancısını çekecek. Yok, öyle aydan beri gelip dünya’dakini hiçe sayma…
Yaşam denilen maratonda elbet düşeceğiz bazen. Bu yaşam yükünü son nefese kadar çekeceğiz. Öyleyse nedendir durgun suyu bulandırma gayreti. Öyleyse nedendir ekmeği, emeği paylaşamama. Hak edene hak ettiği ya verilir ya verilmez. Bazen cevap bile verilmez ukalaya. Çoğumuz çekilir sineye de haksızlığa ‘çıt’ çıkarmayız. Ama böyle gitmez diyor herkes gene de genelde böyle gider… Aksaya aksaya nereye kadar gidebiliriz ki oysa… Hayatın normları var! Kırmızı ışık yandığında duracaksın! Yaratıcının koyduğu harama- helale de uyacaksın ki o yaşantını düzenlemiş… İnsan olarak kalacaksın çıkmayacaksın o çizgiden. Amma tövbe edeceksin amma yaptığın hatadan ders çıkaracaksın. Bir kere yapsan amenna da sürekli tekrarlamayacaksın hatayı/ günahı…
İşte bunun sancısını çekmeyen insanlar hayatından ne anlar! İşte şimdi gelmeliyim ben kimim sorusuna? Ben herkesçe malum… Beni yani seni herkes tanıyor! İyi ya da kötü diye hemen kanaat sahibiler. Bu soruyu kendine sorduğun zaman kalbin ne diyor hele bana de. Sonra istediğin hayatı istediğin gibi yaşamaya devam et…
Sen kimsin!
Yol var biteceğini bildiğimiz. Öyleyse insan olabilmenin kavgasını yapalım! Hayatımızı güzelliklerle şekillendirelim… DÜNYA’NIN dünya kadar derdi var… Haydi, bir avuçta olsa mutluluk ekelim en başta kendimiz için bu dünya topraklarına…
Yarın güne bugünden farklı başla.

Bu yaşımda hayatın her türlü yüzünü gördüm. Ne keyifler içinde sıkıntı ile sabahı da ettim. Aşkı için yaşamalı, sevdası için dönmeli dönecekse başı, Bahadır olanın... Ve ben sevgimi yerin yedi kat dibine gömdüm. Kimse eşelemesin beni. Deşmesin artık... Gün yüzüne yeni yeni çıkan karanlığım ben!

***

Sevgilim. Tanımadın beni hiç... Görmedin, duymadın, hissedemedin. Ben uzun bir yoldum, yürümedin. En başında geri döndün. Yüreğin kirliydi ben biliyordum. Ama seni öyle kabul ettim ben. Ben tertemizdim. Ve sen beni kabul edemedin öyle mi?

aslında,
sevmek epey uzun boylu düşünmekmiş...
aslında,
kara kara düşünüpte çıkılması gereken yolmuş.
...
aslında

Yürekten gidilir mi? Gitme...

Viran etme şurayı. Sen gidince artık acı- tatlı , güzel ne yaşanacak burada...

Ne yaşanacak senden sonra öyle coşkulu.

Çok değiştin be! Kdz. Ereğli. Dalgaların deli dalga, rüzgarın başka. Yeşil alacak başını gidecek, ağacın çiçek açmayacak diye korkum. Bir pazarın vardı, ne oldu. Satmalar, satın almalar bitti mi?
Hiç mi hiçbir şeye ihtiyaç duymuyorsun, şehir.
Uyuyor musun? Aşkın bitti mi şehre Kdz. Ereğli'li... Canlı canlı değil ölü ölü yürüyorsun.
Basın desen aynı şeyleri yazıp çiziyor. Şehrin kaderini ve kaderine terk edilmişliğini yazmıyor.
Kalemlerin bu kadar mı düşük fiyatı. Kimse boş bir kağıda şehrin feryadını yazma gereği duymuyor mu. Duvar yazıları nerde, hani. Hangi belediye işçisi duvarların kalbini beyaza boyadı...
Yeni bir seçimle mi canlanacak illa şehir... Bas bas şuna oy verin, bizi seçin dediklerinde mi S partisi A partisi... Yüzü o zamanlar mı gülecek sadece bizi yönetenlerin, tekrar bizi yönetmeye talip

Sana sevdayı öğretemedim...

Sevdanın çiçeği gibi kokan kaktüs! Yüreğinde bir çığır aç, bir çığ kopsun. Diye çok bekledim. Sana masal anlatmalı şimdi. En güzel masalları seçmeli ve benim ağzımdan dinlemelisin. O evinin önünde, tam olarak sokağa açılan kapısının önünde seni yıllarca bekledim, Bana gelmeni, gel demeni. Islandım sevda yağmurlarında, Vazgeçmedim sevmeden. VAZGEÇMEDİM SENDEN BİR GÜN BİLE. Adımlarını attığın yerde oldum. İçtiğin çayında şeker. Senden başkası olsa sevda diyarına benle gelirdi. Vazgeçmedim senden öldüğüm güne kadar.

'Sende güneşin altında beklemelisin'

-Türkiye 1983 Yılı. (Farzedin o yıllardan günümüze böyle geldik:))

- Cumhurbaşkanı Adnan Menderes 'Normal' olarak öldü... (Eğer asılmasaydı!) Kenan Evren darılmasın:))

- Necip Fazıl Kısakürek'in 'Sefa' si bitti... Necip Fazıl'ın sefa ile geçen ömrü bitti! Ünlü solcu! şair, rakı içerken masa başında öldü:)) - Belki 'Çile' ile çileli geçmezdi ömrü kimbilir. Değişen şartlar ona değişik bir son hazırlardı belki...

Futbolla yatıp kalkmayan var mı? Futbolumuzu gözden geçirdiğimizde artık bizden çıktığını görebileniniz var mı? Herkes anlıyor bugün futboldan, yıllar öncesine gitseniz 'ya sen ne anlarsın toptan' cümlesini sokak aralarında, yeşil sahaların içinde duyabilirdiniz?

Bir oyuncu eksik olsa 'İşe yaramayan birinden' takviye yapardınız ve o garibime gün doğardı... Ne sevinirdi. Bu bahsettiğim mahalle maçları gazozuna oynanırdı ekseriya ve futbol keyif verirdi.
...

Şimdi ne paralar dönüyor bu kirli çarkta. Temiz tarafı hiç kalmamış... Kimseye yetmiyor temiz tarafı... Severek oynadığımız futboldan iş soğuma evresine girdi. Bir takım adamlar elinde hep tuttuğunuz takımınız. İçinden 'Sen-i- ben-i almışlar'

FOX TV' de şuan dizi seyrediyorum: İnadına AŞK- ı

??????????????

Ve diğer son dönem dizilerimiz gibi bu dizi de.