İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Şimdi ayağınla bastığın yerde,
Yakında ama senden uzak bir yerde,
Bir ağaca sırtımı yasladığım yerde...
Canlansın hatıralar, canlansın gözümde.
Sen ölme sakın.
Ölme...

ne çocukların sesi geliyor kulağıma,
ne de arabaların gürültüsü,
seni düşünüyorum ya dünyadan kopuğum,
her açılan kapıdan sen giriyorsun içeri,
yanıma yaklaşıyor,boynuma sarılıyorsun..
gözümden birkaç damla yaş boşanıyor

Yüzünü göremesem,
Gözüne bakamasam,
Saçlarına dokunamasam,
Ölürüm derdim,
Ölemedim...
...

Hey beni bende unutan,
O kadar demiştim, sende unut...
Ben unuttum zorlanmadan,
Ben unuttum dedi, dedi sen de unut!
...

Sen de!
Anahtar sende.
Sende, sende olanlar.
Hiç almadım senden, hiç çalmadım.
Mutluluğu bir çırpıda bulanlar var.
Sonra bir ömür mutlu olanlar var.

Ondan ötesi yok şimdi hayatımda...
Yürüyorum sona, ona, ondan ötesi yok.
Sus diyorum bende konuşan sen'e
Sende başlıyor yol, sende bitiyor.
Bende biliyorum!
Yolun neresinde olduğunu, olduğumu...

Uzun bir yoldu.

Yoruldum dedim. Yoruldum.

...

Bir hayalim vardı.
Bundan on beş yıl kadar önce.
Evet yanımda sen vardın o zaman.
Sana anlatmıştım hayalimi.
Yaşlanacak elden ayaktan düşecektim.
Bir sallanan iskemble...

Sen kendin ettin,
Sen kendine ettin.
Ama ben buyum işte,
Sahi sen değil,
Kedin nasıl?
Keyfin kaçmasın diye sırf...

Ne kadar bilsem bilmiyorum,
Ne kadar duysam, duymuyorum,
Ne kadar anlatsam, anlatamıyorum....

Ne dimdik durabiliyorum karşında, ne karşında çökebiliyorum!
Senin olduğumu da unutuyorum ve senin benim hiç olmadığını da.