İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Göklerimi gör,
Şimdi sensiz.
Sensiz yerlerimi gör,
Kuşlar küsmüş,
Çiçekler kör...
...

Gülüm. Suyum sensin.
Ağacın benim, çiçeğim sensin.
İpin benim, çekeceğim sensin.
Hep sırtımda taşıdığım çilem sensin.
Çaresizim çarem sensin...
...

Gökyüzünde bulutlarımı almak istediler!

Beyaz beyaz bulutlarımı...

Simsiyaha boyamak istediler.

Ne yapalım koptu bağ,
...
...
...
Güneşe yanma denmez,
Dünyaya dönme.

bırak yahu,
bırak aşkı uyusun...
aşk bir ağaç,
ben ve sen o ağaçta açan çiçek...
ya yanacak ya yakacak aşk...
bırak yahu...

Bu dünya benim belki güneşten Aya sensin...
Her Yıldız sensin galaksi sensin taş sensin...
Şu kalp benim belki baştan ayağa sensin.
Ciğer sensin diz sensin bilek sensin boyun sen!

Küçükken büyükken oynadığım her oyun sen.

1/

Yaşamayı yanında yaşadı...

Masum iyi bir ceset.

30 yıl oldu,
Anneme gidiyorum,
Allah'ım ne acı bu.
30 yıl oldu,
Anneme gelemedim...
...

Çığlığımın sessizliği ne acaip,
Çığlık çığlık sessiz sessiz,
Kopman benden ne acaip.
Kopma benden diyememem.
Kopması gibi iken kıyametin.
Gitme diyememem ne acaip.

Böcekler çiçek açtı,
Aklım şaştı...
Bu nasıl düzen, düzenek...
Kahpeler çoklaştı.
Hep bir araya toplaştı.
Dansözler şimdi oyun bilmez!