İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Gökyüzüne baktı yeryüzünden...
O Gece bir yıldız daha eksildi işte,
Onun yüzünden... Bir melek öldü.
O yıldızı tuttuğu farz edilen...
Ağlama işte sil gözünün yaşını.
ZATEN gidecek sabahı görünce,

Yedi cüce varmış memleketin birinde,
Demir gibi insanlar içinde bir pamuk prenses varmış.
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde.
(uğraşıyordu benimle evdeki bu sıra!)
Bende uğraşıyordum yedi cüce.
Ve bir pamuk prenses ile.

Tut ki,
Ölmedim...
Bende bu yanıbaşında yaşamak öyle böyle tutku ki,
Asla ölmem.
Sen öl demeden.
Azrail avucunu yalar.

Beni yama çıkartma sen yokuş aşağı koş gel.
Bir ağaç dibindeyim, aşığınım. Yamacıma gel...
Gözlerim gözlerine, ellerim saçlarına değsin...
Bunca zaman yolunu gözlerim yana yakıla...
İnanmıyorsan. Yandığıma... Sıcağıma gel.
Gelmezsen yanarım yanıldığıma...

Zamanın ilk şairi ben değildim elbette ki,
Zamanın ve zamanımızın son şairi...
Ben olabilirim, ben olabilirdim, benim belki...
Sen gönlüme düştüğün gün başladı...
Benim sana ve şiire yürüyüşüm.
Ben o gün bugündür sana yürümüşüm.

Bu zamanın zamanı gelir,
Çarpar yerden yere evladım!
Bilen bunu çok iyi bilir...
Ben mesela, bende bir zaman.
Herkesin gözünde evla-dım...
13.05.2014

Dünya'nın en büyük Savaşı- Birinci Bölüm:'Olası Bir savaşta en çok insanlık ölür...!
Dünyanın değil benim günlüğüm:

' Bugün çok yanlızım. Evleneceğim kadını tam bilmiyorum bile. Bana dayatılan evliliğe neden razı oluyorum ki... Bu zamanda görücü usülü evlilik mi olurmuş. Türkiye ilerleyeceğine her geçen gün geriliyor mu ne! Yanlızım... Yarın yatağımda yabancı bir kadınla uyanacak olmak beni rahatsız ediyor. Daha bir sinemaya gidemedik... Doğru dürüst yüzüne bakamadım. Çok sürmez bu evlilik. Kız benden 10 yaş küçük. O 23 yaşında ben 33... Benim gibi biriyle evlenecek. Ona da acıyorum. Babam yatsı namazı kılıyor, ben şarap içiyorum... Türkiye'de dünyada umrumda değil. S... anasını. Bir savaş olsada hepimiz ölsek, ya da Kıyamet kopsun. Ülkemde 'genelkurmay'da olmak en b.ktan meseleymiş. Hayatımın hiç bir anlamı yok. Bu akşam intiharı bile düşündüm. Bunları neden yazıyorum ki. Doğan Rıza Türk- 26 Nisan 2023 Ankara'

***

O Akşamdan sonraki akşam, akşam namazını camide kıldı Rüstem... Köylü, köy odasında toplanmışlardı o akşam. Rüstem'den Muhtar olmasını istemişlerdi. Rüstem temiz çocuktu, saftı... Köy baskısı onu derin düşüncelere sevketmişti... Namaz bitiminde tesbih çekmeye başladılar... Yine düşünceler doldu kafasına. Her bir tesbih tanesi bir adam olmuştu sanki...

1. Adam: Köyümüz, böyle bir muhtarla yönetilecek kadar aciz bir köy. Adam deli ama köyümüzde muhtar. Ben akıllı olsam ne yazar. İş oy vermeye gelince yine ona oy veriyorsunuz? Suphanallah...!

2. Adam: Evet bencede bu köyümüz için utanç verici. Adam iki dönemdir muhtar. Bu toplantıyı yaptığımızı bilse, bu köy konağını bizimle birlikte Alimallah yakar. Fesuphanallah...! Suphanallah...!

Gökyüzü geldi... Burası İstanbul'un en bilinmeyen lokantasından biriydi. Lokantanın kapısından giren ise sıradan biri gibi görünse de 'sıradan' olmayan biriydi. 5 dakika geçti Bulut geldi... Saat 09.00 sularıydı...

Garson bir kez daha bu kıl kaptığı adamın yanına yanaştı.

- Ne alırdınız? Beklediğiniz misafir geldi sanırım...

'Uzay bize gelmezse, biz bir gün uzaya gideriz Alimallah'

' Gelecekte bir gün o uzay bize gelecek'...

İşte o zaman geldi... Yıl 2029 yılıydı... 23 kişilik Türk Birliği Uzaya konuşlandı... Biz Türklerin uzaya çıkmalarının henüz ilk günüydü... :)) Şöyle bir kainata baktı, yıldızlar sanki avucunda idi Adem'in...