İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Mavi bir kuş olup,
Müebbet yemişim gibi...
Garip hissediyorum.
Gözlerinde gördüğüm ışık.
Ülke daha güzel olacak diyor.
İnanmıyorum...

Mecnun'u gördüm,mevlaya bağlanmış
Ne keder kalmış,ne tasa, ne sancı
Onlar ki gerçek aşıktı yalanmış
Ne aşkı kalmış,ne aşka inancı...

Dünyaya küsmüş,Leyla'ya da küsmüş

Neler edersen et dedim bana
Ellerindeyim dedim,ister sal
Yabana gitsem dönerim sana
Kafesindeyim,tek yanımda kal...

Özgürlüğü tatmadım güzelim

Ne çok yalnızız şu alemde,
Zannedersin çok insan var...
İç içeyiz de, herkesle...
Herkes kendi halinde.
Yalnız olarak.
Yanlızlıkla yanlız olarak yalnız...

Süzüle süzüle havada uçan kuşum,
Salı vermişsin beni kafesten,
Özgürüm... ama senden de mahrumum,
Kaçıyorum artık herkesten...

Dışarıda kar havası üşüttü beni,

Bir mutluluk şarkım olmadı,
Hayat isyanları oynattı hep,
Bu zamana kadar sefilleri,
Sefil'den sefil olmaya,neydi sebep?
2005

Pür- i melalim sana aşiyan,
Nasıl mutlu- mes'ut olmaz.
Güne senle başlayan,
Günü senle kapayan...
Bir vakit değil, beş vakit değil.
Her vakit...

Senden muzdaripim ben.
Sen benden muzdarip...
Sen garip, ben garip olmasam...
Olmazdım ya aşktan da muzdarip...
...
Ah güzel kadın...

Hangi uçurumdan düşüp de geldiğini bilmediğim masal kuşu damdaki bacadan beri düştü ve küçük kızımı yatırdığım beşiğin yanına kadar geldi... Tam da masal anlatacaktım kızıma la Fonten den. Bir masal anlat dedi bana, emrivaki yaparak. Ne anlatabilirim ki ben bu işlerle hep başkaları ilgilensin isterdim.

_ Anlattığın masallar kızına hitap etmiyor bak, dedi... Çocuk İbrahim Babasından masal istiyor.

Masal Kuşu 40 kafalıydı, alelacele saymışım yanlış olabilir. 4 kanadı vardı ki muazzam... Bir kanadı incinmiş, düşerken. Kızımın gözlerinin içine bakarak,

Yıllar yıllar önce mutlu bir ülke vardı. Bu ülkenin avcı bir sultanı. Adı da İbrahim... Bu ülkenin ormanlarında nice güzel ceylanlar vardı, çoktu... Nil nehrinin kenarına kurulu bu ülke mutluluklar ülkesiydi... Sadece Ceylanlar dışında herkes çok mutluydu... Ceylanlarsa ne yapacaklarını o zaman da da bu zamanda da pek bilmiyorlardı... Sultan İbrahim'in bir gece damında biri gezdi... Niye boş yaşarsın, binlerce ceylandan ne istersin... Ceylan avcılığı için mi yaratıldın? Para mal- mülk yeterince var ama sana yetmiyor hala. Neden?

***

İbrahim çözüm yolunu gecelerce aradı, durdu... Sonunda bir karar vermeliydi, verdi. Mutluluğun yolu belki de bir ceylan olmaktan geçiyordu... Mutluluk ülkesi kendi ülkesi değildi. Vardı, biliyordu ama neresindeydi dünyanın...