Huzur Sokağım

HUZUR SOKAĞIM SEVDİĞİM

Huzur sokağım sevdiğim, gönlümün tek baharı,
Adını anınca diner yüreğimin efkârı.
Gözlerin bir dua gibi düşer gecelerime,
Sen oldun ömrümün en güzel yadigârı.

Yoruldum bu hayatın çetin yollarında,
Teselliyi aradım sensiz sabahlarda.
Bir gülüşün yeterdi ömrüme bahar olmaya,
Adını sakladım en derin dualarda.

Huzur sokağım sevdiğim, sesin bir ezgidir,
Yorgun gönlüme doğan en güzel sevgidir.
Ne dünya serveti ne de boş alkışlar,
Senin bir tebessümün hepsinden değerlidir.

Yağmur yağsa adını yazar damlalar,
Rüzgâr esse seni söyler kuru dallar.
Her mevsim seni anlatır bana sessizce,
Sensiz geçen günler olur viran diyarlar.

Bir çay demlesem buğusunda sen varsın,
Her yudumda gönlümün en güzel baharısın.
Ne kadar uzak olsan da değişmez yerin,
Kalbimin en derininde açan çiçeğimsin.

Huzur sokağım sevdiğim, yüreğimde izinsin,
Her attığım adımda benimle yürür gibisin.
Gece karanlığında bile yolumu aydınlatan,
En parlak yıldızım, en güzel düşümsün.

Ne ayrılık söndürdü içimdeki ateşi,
Ne zaman unutturdu gönlümdeki neşeyi.
Sevmek bazen kavuşmak değilmiş meğer,
Sadakatle taşımaktır ömürlük sevgiyi.

Bir gün kader gülerse kavuşur ellerimiz,
Dualarla birleşir yarım kalan sözlerimiz.
Olmazsa da kırılmam yazılan kaderime,
Rabbim bilir tertemizdir bütün niyetimiz.

Huzur sokağım sevdiğim, adın umut olsun,
Yorgun gönlüme her daim kanat olsun.
Ne kadar zor olursa olsun bu hayat yolu,
Sevgin bana en büyük cesaret olsun.

Bir ömür seni sevmek bana yeter inan,
Ne makam ister gönlüm ne de başka bir zaman.
Sen varsan dünya cennet, sen yoksan gurbet,
Sensin gönlümde hiç sönmeyen o kutsal liman.

Son nefese kadar değişmez bu sevdam,
Adını taşır durur her duam, her davam.
Huzur sokağım sensin, gönlümün tek durağı,
Allah yazdıysa seni, sonsuza dek emanetsin bana.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ