Taşın Sabrında Ben
Bir taşın sabrında başladım ben.
Ne zaman vardı, ne yön,
yalnızca beklemek,
her şeyin geçip kendinde kalması.
“Toprağın kalbine düşen ilk damla olur musun?”
Kapı aralanmadı,
rüzgâr esmedi,
Topukların Hakkı
“Şu topukların hakkını veremeyeceksen giyme,
lütfen.”
Söylemesi kolay bir cümle gibi duruyor, değil mi?
Ama içinden geçtiği kalp,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!