UNUTSANA BENİ O ŞİİRİN O DİZESİNDE
Göğün çatlağından sızan karanlık
bugün omzuma düştü.
Adımlarımın yankısı bile bana yabancı artık.
Unutuşun Kıyısında
Bazen insan, yürüdüğü yolları unutuyor.
Yıllarca adımlarının altında ezilen taşların bile
Bir gün yer değiştireceğini fark etmiyor.
Biz de fark etmedik.
Üstüm Başım Aşk (10)
(Final)
Bir sabah daha,
Bir çiçek daha solacak.
Ve ben,
Üstüm Başım Aşk(4)
Susarak başladım
Her şeye.
Konuşmak,
Seni unutmak gibiydi.
Üstüm Başım Aşk (5)
Bir gün sonra, belki,
Unutacağım seni.
Dediğimi duyduğumda,
Elimden kayıp gittiğini bileceğim,
Üstüm Başım Aşk (6)
Bir sabah,
Bir çiçek açarken
Yanı başımda,
Beni hatırladığın anı düşündüm.
Üstüm Başım Aşk (7)
Bir sabah uyandım,
Yine sensiz.
Yine boşlukta bir yerlerdeyim.
Bütün gece seni aradım,
Üstüm Başım Aşk (8)
Bir sabah,
Bir gün daha başlıyor.
Ve ben,
Bir kez daha seni bekliyorum.
Üstüm Başım Aşk (9)
Çıplak doğdum,
Bir vücutta,
Bir bedende,
Ama içim,
Üşüyen Kelimelerim Var Ellerinde
Üşüyen kelimelerim var ellerinde,
sanki kışın ortasında doğmuş
ve hiçbir ocağa yetişememiş çocuklar gibi.
Onları senin parmaklarının arasında görüyorum,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!