Hüseyin Erdinc Şiirleri - Şair Hüseyin E ...

Üstüm Başım Aşk (9)

Çıplak doğdum,
Bir vücutta,
Bir bedende,
Ama içim,

Üşüyen Kelimelerim Var Ellerinde

Üşüyen kelimelerim var ellerinde,
sanki kışın ortasında doğmuş
ve hiçbir ocağa yetişememiş çocuklar gibi.
Onları senin parmaklarının arasında görüyorum,

Uzakların İçinde

Ben,
her gece göğe baktığımda
yıldızların sana giden yolu işaret ettiğini sanıyorum,
ama onlar gerçekte donmuş gözyaşları —

Uzaktan Sevilmiyor İnsan

Öyle uzaktan sevilmiyormuş insan,
Bunu en çok akşamlar öğretir.
Işıklar tek tek söndüğünde
Bir odanın içinde

Üzülmem Söz

Bak,
hiç kimse gitmez aslında,
bir parça kalır.

Varlığının Kıyısında

Zaman benden yana işlemiyor artık,
üst üste binmiş günler var;
ayırt edemiyorum hangisi dün,
hangisi biraz önce.

Vazgeçemediklerimiz

İnsan önce küçük şeylerden vazgeçmeyi öğrenir:
bir bardak çaydan,
ama önce dudakta bıraktığı o sıcak izi fark ederek.
Buharının yüzüne çarpan sabah serinliğini,

YA BUGÜN ÖLSEYDİM

Her gün biraz daha geç kalıyorsun.
Zamanın unuttuğu bir takvim yaprağı gibisin;
rüzgâr esiyor, köşelerini kıvırıyor,
kimse hangi güne ait olduğunu bilmiyor.

“Yağmur Gibi Aşk”

Aşk böylesi şiir şiir yağarken,
seni yüreğime ekmezsem olmaz ki.

Gök delinmiş sanki,

Ya hiç gelmeseydim

Ben, çorak bir pencereden bakarken
toprağın rengini çiğ damlalarıyla yıkayan sabaha,
her adımımın altındaki kaldırım taşları