Huri Çalışkan Şiirleri - Şair Huri Çalışkan

TURKUAZ
Gölgeme yürüdüğün sokakların kapılarını aç
Yağmuru emen toprak gibi olsun yüreğim
Bu yağmur, bu şehir bize yetmez
Sen aklıma değdiğinde kum taneleri çoğalır yüreğimde
Kuşlar gittikleri yerlerden dönerler

Takvim yaprağına düşen en kutsal isim sensin,
Ademoğulları arasında, hiçbir anne doğurmadı seni,
Arıların bile bulamadığı o gizli öz gibi,
Senin gibi bir varlık yok bu dünya üzerinde.

Hiçbir ressam, tualine senin rengini katamaz,

Uçmak istiyorum.!
Fakat ne uzak kentlere,
Ne de en güzel gün batımları sanılan coğrafyalara.

Uçmak istiyorum.!

İstanbul’da kar,
Bu şehir ölü bir firar.
Sürgün insan, bu şehrin martılarını özler.

Nereye gidiyorsun, yabancı?

Bir gün uyurken izlemek istiyorum sevgiyi!
Taze ekin kokan,
Güneşi aydınlatan,
Genzi yakan sıcaklığının,

VERANDALI EV

Sevmedim ben kimseyi daha
Zannetsem de tüm zamanlarda
Bir yolculuktu unuttuğum
Silkelediğim, kimsesizliğe bulaşan yalnızlık

,, VİENTO'NUN NEFESİ ''

An be an

Özlem bereketiyle artıyor

seni sevdiğimi söylüyordum ben de, bir rüzgâr saçlarımın üzerinden uçarken;
sokak lambalarının altında titreyen o gölge yok mu,
ah, bu begonviller delirtiyor insanı,
duvarlara tırmandıkça,
gurbet kentlerin uzağında sesleniyorum sana; kulakların çınlasın.

Susamış toprakların umudu,

Şelâlenden suları serp her bir yamaca,

YAĞMUR'UN İÇİNDEN DOĞAN ADAM



Orman içinde bir yol,
Mevsim Nisan, içinde yağmur...!