Bu Dünyada herşey sırlarda gizli,
Kimi Güzel amma Kimi Çirkindir.
Kimse memnun değil halinden belli
Kimi Fakir amma Kimi Zengindir.
Sanma ben ölmem de kalırım burda,
Dünya bir Han kimler geçti buradan,
Şimdi kabirde yem oldular kurda,
Dünya bir Han kimler geçti buradan.
670.KİMSE KALMADI..
Kime güveneyim kime kanayım,
Evimi açıp da sofra kurayım,
Sırlarımı verip pişman olayım,
İnsanlar değişti mertlik kalmadı.
Her şehirde vardır mezar mutlaka,
Kabristanlar huzur verir insana,
Mermerden evleri başında tahta,
İnsanın son yurdu olur Kabristan.
Koyuldular yollara,geldi Geliboluya,
Ahmet Muhammed Bican,bekliyordu orada,
Kitap yazmıştı yeni,takdim ettiler ona,
Hacı Bayram-ı Veli sitem etti boyunca.
Ey Muhammed-i Bican,yazmasaydın kitabı,
Karaağaç köyü, bizim Köyümüz,
Arada sırada, uğrar yolumuz,
Mezarda yatıyor, Osman Dedemiz,
Karaağaç Köyü, bizim köyümüz.
Yol alırken baba yurduna doğru,
Karaağaç köyüm düşündüm seni,
Kararan gönlüme düşerken ağrı,
Karaağaç köyüm özledim seni.
Hangi yöne baksam seni görürüm,
Uykuda uyanık seni solurum,
Seni görmez isem bil ki ölürüm,
Karaağaç köyüm unutmam seni.
Özledim Köyümü gördüm rüyamda,
Selamı var O’nun cümle Dostlara,
Hasretlik çekiyor beni Sılaya,
Özledim Köyümü no’lur göreyim.
Köyüm Karaağaç Çelebi obam,
Bu gece yatınca yadıma düştü,
Şimdi mezarında annemle babam,
Köyümün dağları yadıma düştü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!