Her şehirde vardır mezar mutlaka,
Kabristanlar huzur verir insana,
Mermerden evleri başında tahta,
İnsanın son yurdu olur Kabristan.
Koyuldular yollara,geldi Geliboluya,
Ahmet Muhammed Bican,bekliyordu orada,
Kitap yazmıştı yeni,takdim ettiler ona,
Hacı Bayram-ı Veli sitem etti boyunca.
Ey Muhammed-i Bican,yazmasaydın kitabı,
Karaağaç köyü, bizim Köyümüz,
Arada sırada, uğrar yolumuz,
Mezarda yatıyor, Osman Dedemiz,
Karaağaç Köyü, bizim köyümüz.
Yol alırken baba yurduna doğru,
Karaağaç köyüm düşündüm seni,
Kararan gönlüme düşerken ağrı,
Karaağaç köyüm özledim seni.
Hangi yöne baksam seni görürüm,
Uykuda uyanık seni solurum,
Seni görmez isem bil ki ölürüm,
Karaağaç köyüm unutmam seni.
Özledim Köyümü gördüm rüyamda,
Selamı var O’nun cümle Dostlara,
Hasretlik çekiyor beni Sılaya,
Özledim Köyümü no’lur göreyim.
Köyüm Karaağaç Çelebi obam,
Bu gece yatınca yadıma düştü,
Şimdi mezarında annemle babam,
Köyümün dağları yadıma düştü.
Derdimin çaresi,biricik aşkım,
Kurudu çatladı,susuz dudağım,
Bir gül nolur bana,murat alayım,
Benimki aşk değil,kara sevdaymış.
Ankaraya vardım kara bulutlar,
Hz.Allahtan kesilmez ki umutlar,
Gazi Hastanesinde kardeşim yatar,
Doktorlar kardeşe yok mu bir çare?
Yatıyor kardeşim Hastahanede,
Bana ayan oldu birden uyandım,
Dayımlara koştum bir haber sordum,
Kardeşim hastaymış haberin aldım,
Duramadım kardeş seni duyunca.
Gittim çarşılarda sordum ben seni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!