Okulda görmüştüm,anayla kızı,
Ağlıyor devamlı,dinmiyor sızı,
Bir dakika sussan,dayanmaz acı,
Ömrünü çürüttün,a be yavrucak.
Sorsalar seni ben hemen söylerim,
Yaralar depreşti onmaz bedenim,
Sevgimi yıllarca seraba serdim,
Hep acıyla geçti benim yıllarım.
Ne kadar kalpsizsin ne kadar sefil,
Halifenin büyüğü,Ömer bin Abdulaziz,
Kul hakkı arar idi,işlerinde çok titiz,
Vardı iki kandili,Devletin biri kendi,
Gece gündüz sadece,bir gömleği giyerdi.
Geldi Musa Ümmeti,söylesen sen Rabbine,
Müsafir olsun bize,nemiz varsa önünde,
Musa azarlar orda,-Nasıl olur bu haşa,
Bir daha duymayayım,böyle sözü Allaha.
Dul bir kadın vardı,yaşar idi Bağdatta,
Altı öksüz çocuğu,vardı bir yaşlı ana,
Geçimini sağlardı,ip eğerip satardı,
Yaşlı anayla çocuk,hep eline bakardı.
Amr bin As anlatır,dönüyorduk Mekke’ye,
Topladım müşrikleri,Hendek’den dönüşümde,
Dinlerdi beni onlar,Kuvvet buldu Muhammed,
Büyüdüler iyice,putlardan gelmez himmet.
Niye ağlaşırlar cümle dervişler,
Mevlana Yunuslar Pir Geylaniler,
Günlerce aylarca zikir etmişler,
Dervişler ağlaşmış Allahım diye.
Doğdu hicri yedi yüz yirmide,
Sene 1300 Isfahan ilinde,
Menkıbeleri halkın dilinde,
Çamlıdere'dedir Semerkandi.
Bizden önce yaşadılar,
Güzel saraylar yaptılar,
Bıraktılar kalmadılar,
Dünya bizi aldatmasın.
Her gelen ölecek Allahın emri,
Ölüm olmasaydı dünya almazdı,
Vakti gelen gider Mevlanın ilmi,
Ölüm olmasaydı cihan olmazdı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!