Yolum Medine'ye varsa,
İnsanda kalır mı tasa,
Gel kardeşim güzel yaşa,
Dünyanın birde altı var.
Bir insan dünyaya yalınız gelir,
Sonunda dünyadan yalınız gider,
Azraile tatlı canların verir,
Her nefis sonunda ölecek birgün.
Görmek ister Hızırı,Padişahın birisi,
Tellal çıkarttı orda,topladılar halkını,
Hızırı getireni,boğacağım altına,
Sarayımda kalacak,ölene kadar orda.
***
Bir fakir adam geldi,uşağı bolca olan,
Dünyayı yaratmış nurundan,
Neler var ise hepsi Ondan,
Kuşa dili vermiş yaradan,
Her bir şeyi Allah yaratmış.
Öğrendik onlardan yazı yazmayı,
İlk önce yazmıştık anne babayı,
Yatmadık tembelce kazandık parayı,
Herşeyi sen öğrettin öğretmenim.
Nurlandı yaşlı dünyamız,
Hoş geldin bize ramazan.
Bereket doldu yuvamız,
Hoş geldin bize ramazan.
Peygamber koydu adını,
Hz.Ali Allahın kulu,
Haşimidir onun soyu,
Hz.Ali Allahın kulu.
İlim şehrinin kapısı,
Velayetin O’dur şahı,
Şah-ı merdandır lakabı,
Hz.Ali Resul damadı.
Oturuyordu Hz.Davut,
Bir ara gördü bir kurt,
Hemen içinden geçirdi,
Hakkın muradı ne dedi.
Ahlakın güzeli,Peygamberin sünneti,
Hediyeyle birbirinizi sevin dedi,
İnsanoğlu mala,mülke tama eyledi,
Kalpleri birleştiren sünnettir hediye.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!