Her Sevgi İyileştirmez Şiiri - Ali Saye

Yaralarımız aynı sanıyordum,
aynı yerden kanıyoruz zannettim.
Oysa sen yarayı anlatıyordun,
ben var acısını yaşıyorum.

Bana iyi gelir diye sevmiştim seni,
bir merhem gibi sürdüm kalbime.
İyileşmek istedim,
ama bazı yaralar sevince kapanmıyor,
sadece daha sessiz kanıyor.

Ben sana
ömrü sen sırasında geçmişine tutunuyordun.
Ben geleceği kurarken
sen bugünle konuşuyordun.
İki insan aynı yolda yürüyüp
farklı yönlere bakabiliyormuş,
bunu öğrendim.

Sevmek sandığım şey
belki de eksik yanlarımı
başkasının ellerine bırakmıştı.
Tamamlanırım sandım,
meğer insan kendini
başkasında aradıkça
daha çok yarım kalırmış.

Sonu çok mu değişir?
Belki evet.
Belki de ayrılıklar değil de
gerçeğin ağır bir yüzleşmesi.
Bir yara daha iyiye eklendi,
ama bu sefer adını biliyorum.

Onun gidişi bir kayıp değilmiş,
bazı insanlar kendine geri dönmüş.
Canım acıdı, evet.
Ama artık biliyorum:
Aynı yaralara sahip olmak yetersizliği,
aynı iyileşmeyi istemek gerek.

Ben yarım kalmadım aslında,
sadece eksik sandığım yerleri
kendimle doldurmayı öğreniyorum.
Ve bu da başka bir tür iyileşiyor.