Her misram da sen varsın

HER MISRAMDA SEN VARSIN

Her mısramda sen varsın...
Kalem ne zaman kâğıda dokunsa,
İlk harfi sen oluyorsun.
Mürekkep ne zaman yüreğime aksa,
En derin yerine adın yazılıyor.

Ben seni yazmıyorum aslında,
Seni yaşıyorum satır satır.
Her kelime bir nefesin oluyor,
Her cümle bir gülüşün,
Her şiir biraz daha sen...

Her mısramda sen varsın...
Sabahın ilk ışığında,
Akşamın kızıl hüznünde,
Yağmurun sessiz türküsünde,
Rüzgârın dokunduğu her yaprakta
Seni görüyorum.

Bir dağın zirvesinde yalnızlığı yazsam,
Orada da sen varsın.
Denizleri anlatsam,
Dalgaların sesi yine seni söylüyor.
Yıldızları saysam gecenin koynunda,
En parlak yıldızın adı yine sensin.

Her mısramda sen varsın...
Çünkü yüreğimden geçen her yol
Sana çıkıyor.
Ne kadar kaçmaya çalışsam da,
Hasretin gölgesi
Hep önümde yürüyor.

Seni anlatmaya kelimeler yetmedi.
Defterler eskidi,
Kalemler tükendi,
Mürekkep kurudu.
Ama sana olan sevgim
Bir tek gün eksilmedi.

Ben seni mevsimler gibi sevmedim.
Gelip geçesin diye değil.
Kök salan bir çınar gibi sevdim,
Yıllar geçse de devrilmeyesin diye.

Her mısramda sen varsın...
Çünkü sensiz yazılan şiirler
Eksik kalıyor.
Bir yanı susuyor dizelerin,
Bir yanı yarım kalıyor cümlelerin.

Sen benim en güzel benzetmem oldun.
Güneşe seni benzettim.
Aya seni benzettim.
Çiçeklere seni,
Yağan yağmura seni...

Sonra anladım ki
Hiçbiri seni anlatmaya yetmiyor.

Her mısramda sen varsın...
Çünkü seni unutmayı değil,
Seni sevmeyi öğrendi bu yürek.
Ayrılığı değil,
Vefayı taşıdı içinde.

Belki yollarımız ayrıldı.
Belki kader başka sayfalar açtı önümüze.
Ama hiçbir sayfada
Adını silmeye kıyamadım.

Şimdi geceler benimle konuşuyor.
Ay bana seni soruyor.
Yıldızlar,
"Vazgeçtin mi?" diye fısıldıyor.

Ben sadece gülümsüyorum.

Çünkü vazgeçmek,
Sevmenin zıddı değildir.
Bazen insan,
Sevdiğini uzaktan da sevmeye devam eder.

Her mısramda sen varsın...
Bir dua olur çıkarsın karşıma.
Bir türkü olur yüreğime dokunursun.
Bir sessizlik olur geceme çökersin.

Ve ben yine kaleme sarılırım.

Çünkü konuşamadığım her şeyi
Şiir anlatır.

Bir gün bu satırları okursan,
Belki beni hatırlamazsın.
Belki adımı bile unutursun.

Ama bir dize yüreğine dokunursa,
Bil ki orada
Sana yıllarca sessizce bakan
Bir gönlün izi vardır.

Her mısramda sen varsın...
Her satırımda bir özlemin,
Her kelimemde bir duan,
Her noktamda bir vedan saklı.

Sen olmasaydın
Belki ben de şiir yazamazdım.
Çünkü bana kalemi sevdiren,
Mürekkebi yüreğime akıtan
Biraz da sendin.

Ve şimdi son mısrayı yazarken
Yine aynı cümle dökülüyor dudaklarımdan:

Her mısramda sen varsın...
Çünkü bu kalp,
Seni bir şiir gibi değil,
Bir ömür gibi sevdi.

— DELİNİN BİRİ
Hamza Caymaz