Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Vay gönül hercaisin deli gönül
Kanat takmış yüksek uçuyorsun
Daldan dala kuş gibi konuyorsun
Göçmen gibi ülkeleri geziyor sun

Sorma,
beni hüzünlü gecenin koynunda yalnızlığa
Batan
güneş gibiyim acılar ufkunda karanlığa gömülen
Hicranla
delik deşik yollarda yürüyen umutsuzluktayım

Ilgıt ılgıt esen sabah yeli es es yüzüme yüreğime
Elvan elvan koku taşırsın içinde dol dol genzime
Sevgi sadakat ve özlem bir yumak olmuş kalbime
vazgeçilmez dağ çiçekleri kokusu dolar ciğerime ...

tatminsizlik
mutsuzluk virüsünü yaygınlaştırır
olan ile yetinmemek,
herşeyin
en iyisine
en kalitelisine

Dağları yaylaları
Vadileri ovaları
Çayırdaki kuzuları
Mezra da ki çocukları
Bu yurt benim vatanım

Dün gece rüyalarımdaydın baştan başa
Dayamıştın başını sol yanıma hıçkırarak
Sarmıştım kollarımla ateş gibi yanan başı
Sen hıçkıra hıçkıra ağlıyorken kederdeyim

Dün gece rüyalarımdaydın baştan başa
Dayamıştın başını sol yanıma hıçkırarak
Sarmıştım kollarımla ateş gibi yanan başını
Sen hıçkıra hıçkıra ağlıyordun ben kederdeyim

Aşkınla gönlümde kopan fırtına,
Mazini sarsacak bir iz koymayacak.
Çılgın sevdaları yaşatırken sana..
Dudaklar titreyecek, göz doymayacak.
Rüzgarımla savrulsun saçlarını ver..

demir almıştı beyaz yelken limandan
yolculuk başlamıştı
sabah erken tan yeri ağırmadan
masmavi denizlere açılırken hayallerim,

Göç başladı artık mevsim sonbahar
Dalda sararıp düşer tane tane yapraklar
Katar katar gökyüzünde göçmen kuşlar
Uçun uçun sılaya doğru uçun allı turnalar
Benden haber olsun nazlı yare selamlar...
*