Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Mevsimler durmuyor yerinde
Katar katar turna gördüm
Kanat çırpıyordu gökyüzünde
Kanatlarına demet demet
Umut yüklenmişti sevgiye
*

yetinmek nedir bilir misin
azı çoğu zarar,normali karar
aza kanaat eder misin

Öyle hasretim ki yokluğuna
Yüreğim seninle alev alev
Gönlüme ateşinle saransın
Sol yanımda bir cansın bana
*

Şimdi ki gençler birer naylon fatura,
Göz ekranda vakit harcar boş boşuna
Unutulmuş yazık vatan millet Sakarya
insanlar farkında değil,gerçeğin vallaha...
*

Arayış içinde,kaybolan pusulasız gayeler
Yanlış yol almaktan kopuk kopuk duygular
Uzatsan elini tutar boşa çekilen kürekler ,
Amansız girdaba takılır kafatasçı insanlar...
*

Bu nasıl böyle bir düzendir
Birileri acımadan çalar çırpar
Birileri hileyle zorbalık yapar
Birileri de gözü tok hizmet eder
*
Halkını seven katlanır dara

Gönlüme dargınım mutlu olmadı
İçeri giremedim kapıları kapandı
Ocağım yandı umudum kalmadı
Gözümde çağlayan sel aldı gitti

Talan vurdu gönül bağlarıma

Düşünme beni kendince
Sakla hayali olsun sence
Saray dağların tepesinde
Yanan umut bitti,ben bittim

Çocuktuk acıyı çaresizliği bilmezdik,
koşarak luğ taşı üstünden atlar harmanı gürültüye boğardık...
Akranlar takılır birbirimize ormanda düşe kalka boz eşeğe binme talimi yapardık,fakirliğin başka ifadesiydi;
televizyon,elektrik,internet,tablet telefon daha doğmamıştı çağa...
Kırmızı çiçekli eteğimizden yırttığımız bezleri bağlardık kanayan yaralarımıza...

Sabah sabah yatakta bir seksen gerinerek uyandım.Birkaç egzersizi tekrarlayarak ,dizlerime basmadan ayağa kalktım.Omuz ve kol gimnastiğinden sonra banyoya girdim,elimi yüzümü bolca sabunlayıp yıkadım.İşaret parmağımla bolca krem aldım ,avuç içime yayarak yüzümü boynumu ve ellerimi kremledim.Saçlarımı fırçalayıp,kolumdaki lastik bantla bağladım.Pijamalarımı itinayla katlarken giyineceğim kıyafetlerimi düşündüm.
Hemen giyinip,kalın hırkamı omuzlarıma aldım,elimde anahtar kapıya yöneldim.
Dışarısı hafif esintiliydi,atkıma sarılarak sokağa çıktım.Huzur dolu bir geceden sonra mutlu ve umutlu yürümeye başladım.
Kimseye bağımlı olmadan yaşamak ne kadar değerli olacağını düşündüm.Okutulan kız çocuğunun ne kadar şanslı olduğunu,geleceklerinin özgür ve kendilerine güven duymakta haklı olduklarını düşündüm.Ayaklarını sağlam yere basmak buna denirdi.Korkusuz ve cesur olmaktı okumak.Aklını kullanmaktı,herşeyin en güzelini ve doğrusunu uygulamaktı okumak.Sonsuz düşünmekti,yorumlamaktı.Zoru başarmak ve yükselmekti.
Otobüsüm geldi,bindim.
10 dakika sonra doktorun önündeydim,işlerimi hal edip geri döndüm.Bielefeld otobüsüne bindim,tam zamanında Ortopedi doktorundaydım . Sağlık kartımı uzattım,geçerli değil dedi hemşire şaşırdım.Aslında tarihi geçmeden yenisi geliyordu,fakat ben dikkat etmemişim.Tamam dedim.Uzun zaman önce kemik ölçümü yaptırmıştım,beni başka bir hemşireye yönlendirdi.O zaman 20 dakika tünelde yapılmıştı,şimdi teknik gelişmiş,ölçüm on dakika sürdü.Kağıtları elime verdi, başka bir hemşireye yönlendirdi.