Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Sabah sabah yatakta bir seksen gerinerek uyandım.Birkaç egzersizi tekrarlayarak ,dizlerime basmadan ayağa kalktım.Omuz ve kol gimnastiğinden sonra banyoya girdim,elimi yüzümü bolca sabunlayıp yıkadım.İşaret parmağımla bolca krem aldım ,avuç içime yayarak yüzümü boynumu ve ellerimi kremledim.Saçlarımı fırçalayıp,kolumdaki lastik bantla bağladım.Pijamalarımı itinayla katlarken giyineceğim kıyafetlerimi düşündüm.
Hemen giyinip,kalın hırkamı omuzlarıma aldım,elimde anahtar kapıya yöneldim.
Dışarısı hafif esintiliydi,atkıma sarılarak sokağa çıktım.Huzur dolu bir geceden sonra mutlu ve umutlu yürümeye başladım.
Kimseye bağımlı olmadan yaşamak ne kadar değerli olacağını düşündüm.Okutulan kız çocuğunun ne kadar şanslı olduğunu,geleceklerinin özgür ve kendilerine güven duymakta haklı olduklarını düşündüm.Ayaklarını sağlam yere basmak buna denirdi.Korkusuz ve cesur olmaktı okumak.Aklını kullanmaktı,herşeyin en güzelini ve doğrusunu uygulamaktı okumak.Sonsuz düşünmekti,yorumlamaktı.Zoru başarmak ve yükselmekti.
Otobüsüm geldi,bindim.
10 dakika sonra doktorun önündeydim,işlerimi hal edip geri döndüm.Bielefeld otobüsüne bindim,tam zamanında Ortopedi doktorundaydım . Sağlık kartımı uzattım,geçerli değil dedi hemşire şaşırdım.Aslında tarihi geçmeden yenisi geliyordu,fakat ben dikkat etmemişim.Tamam dedim.Uzun zaman önce kemik ölçümü yaptırmıştım,beni başka bir hemşireye yönlendirdi.O zaman 20 dakika tünelde yapılmıştı,şimdi teknik gelişmiş,ölçüm on dakika sürdü.Kağıtları elime verdi, başka bir hemşireye yönlendirdi.

umutlu
sevmelerle kirpiklerime takılır geceler,
oltaya takılan balık misali,
düşmez hayal dünyamın karanlığından
çırpınırken sabaha,
umut gömülür

dört yanı duvar,
duvar içinde duvar
göze görünmeyen
kalın mı kalın karanlık duvar
sefası olmayan,
yeşili çayır çimeni olmayan

dört yanı duvar,
duvar duvar içinde
göze görünmeyen
kalın mı kalın karanlık ...

Sessiz sakin durgun su gibi korkunun zerresi yok yüreğinde,
Yayan yürürken yayla yollarıydı başındaki şapka,ensendeki peşkir tek aksesuarıydı.
*
İnandım başaracaktın maratonu,yürüyecektin Ankara'dan İstanbul'u

tüllere sarılı küme küme bulutlar

pamuk pamuk eller taşır sabah yeline

uzanır tanyerinde umut göklere

ellerim cebimde yürüyorum
pusulasız gemi misali dolanıyorum
gökyüzü ışıl ışıl ,
güneş tepemde
göçmen kuşlar çoktan gittiler
gönlüm turna katarına takıldı

Ne ağlarsın divane gönlüm
Laf dinlemez ahkam kesersin
Kabına sığmaz hep taşarsın
Uslanmazsın sorumsuz gönlüm

Umut neler yaptırmaz ki seven gönüle,
İyi niyet ile çıkar yollara,aşk yüreğinde
Melek diye renkli gelinlik giyer Gülnihal
Verdiğin emekler döner bağda güllere
*

Aşkın şerbeti akarken gönüllere ,
yıllanmış şarap gibi
sevdalar dolanırdı gecelerimize,
Sen sevdanı düşlerken uçuk dudaklı hayallere,