Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Dost aynalar,dost aynalar
Geçtim mi karşınıza bana gülen aynalar
Gençliğimi deli deli hatırlatan aynalar
Beni yaşlandırmayan dost aynalar

Bugün sana geldim,oturdum ayak ucuna...gözlerimi kapattım,alnımı dayadım taşlara...
Sen kalktın yerinden,savurdun beyaz kefeni yana,sarıldın sevginle boynuma,hiç konuşmadık,öylece kalakaldık!
Gözlerime bakmadın,yüzündeki gülümseme yok oldu,uzandın mezara...sarıldı kefen vücuduna,bir ok saplandı yüreğime darmadağan oldu sevincim,puta döndüm taşlarda...
Sen ve ben
Koptuk yaşamdan ayrıldı yollarımız, değerken başın toprağa, ben sersefil düştüm yollara,çoluk çocuk perişan oldu bakar bakar uzaklara...

Düşündüm
sevdiklerimden uzak
yüreğimde acısı...
Ayrılık mı

Ayrılık mı
BOP deyince kimse merak etmedi
açıp içini okumadı,
araştırıp anlamını öğrenmedi.
Başbakan BOP ikinci başkandı ya,

Dağlar ayağına serilmiş bir mucize
Sakın yabani olma gerçek özüne
Karşı çık seni dişi gören düşünceye
Dostlukta kadın erkek ayrı oturmaz

Bugün bacısı sormamış telefonla
Çok sevdiği can abisi yapmış kaza
Nutkum tutuldu kara haberini alınca
Doymadım bacısı doysun kara topraklar

Ah gönlüm ahuzardasın gönlüm
Gam ve kedere salınansın gönlüm
Hasreti özlemi yaşayansın gönlüm
Bağla başını yarim giyin karaları

Aydınlık değilse günlerin
Çiçek açmıyorsa yüreğin
Ağrıya dayanmıyorsa kalbin
Bahara tükenir umutların

Umutlar kapılırken rüzgara
Dal dal savrulur karanlığa
Geceye kapılan hüzünler
Güneşle aydınlığa ulaşır
*
Açılır kanatlar gökyüzünde

kuşların cıvıltısı çiçeklerin açtığına
arıların bal toplamaya başladığına
kapılırken telaşa gecenin koynunda
uyanırdım ilkbahar sabahı çalardı,
sensiz güneş doğmazdı bahar sabahıma