Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

umutlu
sevmelerle kirpiklerime takılır geceler,
oltaya takılan balık misali,
düşmez hayal dünyamın karanlığından
çırpınırken sabaha,
umut gömülür

dört yanı duvar,
duvar içinde duvar
göze görünmeyen
kalın mı kalın karanlık duvar
sefası olmayan,
yeşili çayır çimeni olmayan

dört yanı duvar,
duvar duvar içinde
göze görünmeyen
kalın mı kalın karanlık ...

Sessiz sakin durgun su gibi korkunun zerresi yok yüreğinde,
Yayan yürürken yayla yollarıydı başındaki şapka,ensendeki peşkir tek aksesuarıydı.
*
İnandım başaracaktın maratonu,yürüyecektin Ankara'dan İstanbul'u

tüllere sarılı küme küme bulutlar

pamuk pamuk eller taşır sabah yeline

uzanır tanyerinde umut göklere

*
Takvime düşen yaprak, gülüm on dört şubattı
Seni ilk gördüğüm gün, aşkın beni kuşattı
İpek kanatlı kuşlar göğe yüceltti beni
Şafak rengi boyandı ufkumun sisli hattı

Bahar toprağı gibiyim
Yağan yağmura ıslandım
Dağda fırtınaya tutuldum
Zirvede karlarla örtüldüm

Yaşıyorum huzurlu bir dünyada el ele mutlulukla
Barış zincir zincir sevgi sel sel akar delice ırmaklara
Dokunmaz eli yeşile koparmaz hiç dalından çiçekleri
Yaban yaşar özgür hayatı korkusuz dağ doruklarında

Vatan ana kucağıdır
dertlerini dökerken,
gözyaşlarını silerken
sarılır sevgiyle sana

Yüce gönüllü olmak sevmektir,
İçten içe çağlamaktır sevmek,
Zirvelerde uyumaktır sevmek,
Rüzgarlarla esmektir sevmektir,
Sevgiyi insana dermektir sevmek ...