Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

tek damlaydı
damlaya damlaya
aktı sel oldu ayrılık,
büyüdü yerleşti ruhlara,
deryalar yarattı çöküntüler arasında,
kırık hayaller filizlendi çiçek çiçek

çölün ortasında yapayalnız kuru bir çiçek
ansızın takılır duman duman kum fırtınasına
kapılınca yuvarlanır dağ tepe kum ovalarına
hep böyle yolcu musun yellov gülü uzaklara

hafif yel eser dağ bayır, ayaklar şiş tırnak morarmış

inadına dönüşü olmayan bir yol ,Allahım o ne çalımdı

Hak Hukuk ve Adalet
Derelerinde yazın suyunda çimdiğim
Taştan taşa atlayıp sulara gömüldüğüm
Çayırlarında köy çocuklarıyla yuvarlandığım
Doğduğun toprağına kurban olurum
Yirmi dört gündür Hak Hukuk Adalet diyen

Seçimle gelen seçimle gidecek
Başka yolu yok
Altı yüz millet vekili ısraftır
Türkiye Büyük Millet Meclisi

Makam mevki ön saflarda yer alınca,
İnsanlar düşünmeden paraya tapınca,
Değerler yer-yeksan ortalığa saçılınca
Ülkede birlik ve beraberlik yok olunca ,
Zalim mevkiye,halk ekmek derdine bakar...

Tanrıya mı

doğaya mı

karşı cinse mi

Gel gönlüm seninle sohbet edelim
El ele tut dünya alemi
Kolları kavuşturup yasa dağlama başını
Gel gönlüm otur seninle hasbıhal edelim

Tütsü yakmışlar sevdasına,
denizin dalgalı suyunda dans ediyormuş periler
yıldızlı gökyüzünde beyaz tüllere bürünmüşler

Yolum düştü bir zamanlar bilinmezistana
Sevdam gömüldü ecelinden tez kabristana
Dostlarım sormuyor n'oldu ah ah cananıma
Ateşler düştü umudu yaktı tutuşan bağrımda