Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Aldandık seni teslim ederken
ihanetin ellerine gözleri kapalı seyrettik senelerce
Özlerken sevdayla toprağını
kadir kıymet bilmeyenler elinde savruldun yellere
Bilemezdik
önceden hazırlanmış emperyalizm oyununu,

Biraz yan çizdim rotamı,evet bazen yufka yürekli,bazen kaplan gömlekli
kim demiş gözlerim ıslak ,kızdım mı kaynar volkan...
Memleket ağlıyorsa millete,ben köpürüyorum sinirimden,taşlama dersen muhteşem
Atışma kaynayan kazan,hele gör meydanda dostları,her bir şair ozan ve aşık'tır
yüreği vatan sevdasıyla barışıktır.

Tutucu değil vatanseverim,annem babamdan ne öğrendiysem, onu doğru bilir sahiplenir korurum...
Çocukluğumda bana öğretileni unutmam,yalınayak taşlardan kaydığımı,kumlu dere suyunda çimdiğimi,suda yakaladığım kurbağalarla oynadığımı,
yosunlu taşlardan akan küçük şelalede
elbiseyle yıkanarak serinlendiğimi,Ankara lastiğiyle yağmurda ıslandığımı,
sulak çayırlarda kayarak düşe kalka koyun kuzu topladığımı unutmam...
*

Vay gönül hercaisin deli gönül
Kanat takmış yüksek uçuyorsun
Daldan dala kuş gibi konuyorsun
Göçmen gibi ülkeleri geziyor sun

Sorma,
beni hüzünlü gecenin koynunda yalnızlığa
Batan
güneş gibiyim acılar ufkunda karanlığa gömülen
Hicranla
delik deşik yollarda yürüyen umutsuzluktayım

Ilgıt ılgıt esen sabah yeli es es yüzüme yüreğime
Elvan elvan koku taşırsın içinde dol dol genzime
Sevgi sadakat ve özlem bir yumak olmuş kalbime
vazgeçilmez dağ çiçekleri kokusu dolar ciğerime ...

tatminsizlik
mutsuzluk virüsünü yaygınlaştırır
olan ile yetinmemek,
herşeyin
en iyisine
en kalitelisine

ellerim cebimde yürüyorum
pusulasız gemi misali dolanıyorum
gökyüzü ışıl ışıl ,
güneş tepemde
göçmen kuşlar çoktan gittiler
gönlüm turna katarına takıldı

geceyi
sineye çekerek tanyeri güne aydınlanır ,
dağların zirvesinden
doğan sabah güneşi muhteşem ,
güneş ışınları
öğlen vakti yere dik inerken

yorgunum
umut kara giymiş
gönül çığlıklarda,
yalnızlık içinde yapayalnızım
sesim mi duyulmuyor?
paket olmuş zaman mefhumu