Kayıp ayıpların damla şerhasındayız şehir suskun
İpin ucu, aşkın uçurtmasında bağrın utkun
yıldızsız hecelerin gecelerine ben bitkin
Yaralarımızın minderinde, mim küskün
Elif olsan Araf yüreğimde Tinna Tenna
Beni götürsen götüremediklerine metafizik kıskansa
Briç Oynayan Ruh-1
Bilgeliği kemiren ruh faresi
Aşkın mutfağında seni kemirir
Cesur fikirlerin ağına atar atılmışlık
Sancıyı kurutan güneşine yakınlaşır azizlik
Metafizik bir unutuluş uzar bırakmaz ben’i
göçebe laleler seni anlatır leylek kenti istanbul’da
gün yüzüne çıkan özlemlerin baharında eriyorsun
düşler atlasında seni bulamıyor acılar ve aşklar
Kıyım harelerin bütün paftalarımı yakmış olmalı
Hiçbir antik kentte yazılmıyor adın ve kaderin
Zemherilerin çeşnisinde damlar göz yaşların
Çoğul tekilliğimin çoğulusun
Daha çok çoğullarımız olacak
Daha çok tutku oğullarımız olacak
Olacak da olacak
Filizimiz henüz magmanın filizini istiyor
kaybolmuş ilimlerin urağan usuyum
doğusu aşkımın buhusunda saklı anların demkeşiyim
gün’eşimi çağırdım talihler çeşnisinden
ışıltını bekledim kadınlar kasrında
lazerlerini sunan güzelin bakışında kaldı kalakalışım
ısrarın yanardağı oldum yardağında
*Aşk, tek heceli olduğundan, büyük aşklar bir keredir.aşk iki kereyi sevmez, ikinciler hep ikiliktir, başka bire bitiştir.Bir teorem sözün dilsiz tapınaklarında kutsi söz gibi algılama yazılanları.
-Yürek kadar kutsal değil sözler.Yüreğin yazmadığı cümleler ve aşklar her zaman vardır.
-Öylesi “gidişlerin “, oturduğun yerden güllerimin dallarını kesip dikenlerini budadı sinemde.
Prensiplerim, zirvesine çıkılmaz dağ gibidir deme.Yüreğinde sevda okyanusun varken, bana d’ağlarını uzatma.
Hiç istemedim ayrılık demek bilmiyorsun!
Kalemimde nem var yine şarkılar yarım
Müjde bitti, her şey bitti, çok seven böyle gider mi? diye
Bu şiiri yazarken ne çok ayrılık şarkısı dinledim bilemessin..
Bilemezsin neler çektiğimi sensiz her salisenin dilinde
(a we sen)
kalpten yakalandım zor çıkamıyorum gönül hapsinden
bakışlarına tüm dünyam yüklenen özneyim
nereye baksam sen bakışı ve özümün akışı
gözlerin yağmur yağdırıyorken yağmura
ben’den önce başlar benlik kokusu
sen’den önce başlar sensizliğin korkusu
yitirilişlerin yok olan kavmi gibi yayılıyor ayrılığın tınısı
bekleyişin göçleriyle geliyor başka sevda perisi
beni sevmenin suçluluğunda başlıyor unutulma zirvesi
yarini unutan yarını unutur cümlesinde öksüz özneyim
anne sütü ak bir sevdam var diye sütten kesti güzel
şimdi ne süt, ne güzel, ne de sen
içtiğim yalnızlık suyu da kirlendi
şimdi işte şimdi arındır beni
geç kalmış huzurların pınarında yıka kırıklarımı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!