Oltamda Küflenmiş Bir Gidiş
- Balık mısın? Bela mısın? Yakala Yaşam
Yorgun bir sonbahara düştü gölgem, sararan, kararan yapraklarla kanattığın yaramı sardım.Her yaprağına gül gidişlerini yazdım.
Sabırsız yazların yazgısında sarılır öfkem, ispirtolaşmış öçlerim
-Eski bir yara yazıtından okuntu metinler-1
23. 23. 2010
-Mahşerim damlalarından oluşacak biliyorum. Bir gün cennetine belki alacaksın.
-Sen huri olarak yürüyeceksin aşka üşümüş kelebekler arasında.Güneş gibi yansıyacak celalin.
-Lafım bitecek, hafızam silinecek. Yeni bir ben bulacaksın karşında.
(a we sen)
kalpten yakalandım zor çıkamıyorum gönül hapsinden
bakışlarına tüm dünyam yüklenen özneyim
nereye baksam sen bakışı ve özümün akışı
gözlerin yağmur yağdırıyorken yağmura
ben’den önce başlar benlik kokusu
sen’den önce başlar sensizliğin korkusu
yitirilişlerin yok olan kavmi gibi yayılıyor ayrılığın tınısı
bekleyişin göçleriyle geliyor başka sevda perisi
beni sevmenin suçluluğunda başlıyor unutulma zirvesi
yarini unutan yarını unutur cümlesinde öksüz özneyim
Bir yanış istiflenmesindeyim. Bir güle yüreğini teslim etme sürecindeyim.
-Bir bülbül nidasında çığlıklarımı duyma senfonisiyim. Son şiirlerim bestelenmeyecek kadar ağırdı. Bir şiirde yeniden göz göze geldi imgelerim.Derin bir mananın tanımında açıklandı yaralanışım isimsizliği.
Hz. Yusuf’un güzellik hikeminde tutuldu nutkum. Bir güzel, bütün güzlerimi sunmuşken başka yazgının yazını yaşayamam.
Züleyha olduğun günlerin her salisesindeyim. Bütüncül bir zaman, tüketici zamansızlık arasında bağrıma batıyor Züleyha’nın aşk uçları.
Ocak
-Ocağı tütmüş sevdaların zemherisindeydik. Sol yanımdaki buzulları eritecek hurilere ders veren seni bekliyordum.
Hayali hale taşıyan gezginlerinin gizlerinde izsiz sözlerim vardı.
*Varsıl, ver hasıllılarım vardı.Varamadığımız bütün içsel kuytular sevi kırağımız düşmüştü.
Niçin yazıldığı belli olmayan çözümsüz ve sahipsiz bir soru gibisin
Sevdikçe okudukça çözdükçe aşk kuşu olan gülkuşum
Çözümsüz bir denklem gibi dengin olmak aşk döngülerinde
En uzun bir soru okumak ruhunun esemesini
Resetlemek sensizliğe sonsuzluğa susuzluğuna gitvari umutları
Sonra sonradır seninle sonra son olmak özlemlerime son kez
Sevmemek sevmekten daha karlı
Çünkü sevmek ruhun dirilişindeki volkaniktir
Sevmemekle sevmek üvey kardeştir çoğu yar ülkesinde
Kokulu bir çikolata değil sevmemek
Kaygıların katranlığında bir kale
Sevmemeyi kemiren yerli fareler gibi
son bir şansın ilk harfinde kaybettim her şeyi
kumarını oynamıştı gözlerim
bunca güzel içinde yalnız sana
fire vermişti bakışların
bana akışların
-Yeni çentiğini attı damla. Islanmış bir geleceğin süzgecinden geçirdi beni sensizlik.
Haylaz vurdumduymazlarım duydu.Duyulsamanın enerjisinde gözlerinden akanların öz taşında, ruhun sıralandı. Beni taşıdı vicdanın her zerresine.Ki erkeğin vicdanı cüzdanına yakın bir yerde ve yarde olur genelde.Benim ki kadınsal ışıltılarınla eridi, yüreğimin kuytularında sessiz iklimler sundu.
-Kara bahtının karasal ve yarasal iklimini yaşıyorum.Balkanlar ve Sibirya’dan gelen hava kütlesinin ruhu sensin Şehrinaz.
-Yalnızlığım magmada üşümeyi unutmuş.Gözlerine bakmayalı, sözlerim bakıyor her şeye.Ben sözlerle seviyor ve yaşıyorum.
-Sesi kısık umut radyosunda senli parçalar dinliyorum.Bütün parçalar sana benziyor, ben söyleniyor, sen çalınıyorsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!