Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Çok geç,
Geç kalmanın gelgeçlerinde git dedim
Bir aşk elması kurtlandı
Ben elazizli adem
Sen nereliydin,neren Havva’ya benzer
Git dedim cennetimden kovuyorum seni

seven gözlere özne, kadınsal öğelere bambaşkalık varisiyim
seven görünmeyene, sevmeyen görünmelere şifreli
yokluğunun fakiri, yoksul düşlerinin düş reisiyim diye
beni atma aşk cennetinden
içindeki sevi denizinin yunusuyum
kaptanım, berrak dalgalarının algı beyazıyım

Savrulduğum rüzgarın garında bekledim eskimez sevdamızı
Güzel perilerin h’az otoları geldi kondu yüreğime
S’on ve s’en müşterisiyim diye aldılar ön koltuğuna
Yolculuk çok derin ve uzaktı
Gelmen için işte gör,kör psikolojik bombardımanlarımı
Gelmelisin

yıllardır sevgimde büyüyen derya yüzlü öğrencime ithaf

Daralmış özlemin ırmağı gibi aktın yıllarca yolumda
Elinde yaşamak ışığı,günleri,başarıyı ve gelmeleri aydınlatırken
Renkli yaşamın kollarında deryalar akar ruhumun denizine
Yaşanmışlık,umut, tanımsız bir bekleyişin duası olarak kavuşturur

Farkındalığım sevgi çeşmesi.Renk renk akarım. Bir cümbüşe kördüğümlerimi sundum.
Gitmenin kendinde kalanlarına dönüşebilirsin çünkü benim olduğum her şeyde senin hoşluğun. Hiçlikleri zayıflatan izmlerin ilim dışı etkenlerinde edilgin bir öğe gibi durmaktan çıkarsın.
-Oradaydım. Nere diye soru cümlesinde eğme cümlemi.
Acılarım, ikilemlerim, sorunlarım, ilgilerim, silgilerim, silemediklerim aynı teğetin eteğinde. Yırtmaçlı olan yalnızca veballerdi.

Yağmura yetişmek isteyen damlalarına yetişti nemli gözlerimin sözleri.
*Yüreği deldi sözcüklerim, gönlü yamaladı yüklemin.Öznesiz kalmadık, cümlesiz yazıştık ruhun bakracında.
-Yokuşuna tırmanan sıfatlarım güzel isminin önünde durup dinlendiler.
-Alelacele geldin hüznümün yanı başına .Benzersiz değildik, benzemeyenlerimizin kök diplerinde gövdeden türemiş hasretlerimiz vardı.

*Kopuşun uçlarına bağlanıyordu umudumuz. Bir sevmekle çok sevmek arasında değildi sevgim. Sevgim vardı, sevgi yumağına gelişigüzelleri

sergin bir aşkın ateşinde gün oldum
kapattım y’araların güneşini
gözlerin güneş oldu sevda ocağıma
sözlerin yıldız oldu gecelerime
piştim kendi meramlarımda
söz nehre aşka bağra ben sana akarken

infilak eden bir güzelin saçlarında beni öldürdü aşk
ölümün güzel oturduğu bir yerde ben kaçışların sakıncalarında
beyazlar ağartıyor ayazlarımı
aranmış arasatlarıma arsa arıyor ruhumun açmazları
ayaklarımın altında kalakalmış tüm dünya
sen ezilen bir hissin pınarı olarak akıyorsun

var olmak vadisinde elif olur duruşun
iç çemberin gözlerinde açılır içsel açılımım
sen de insansın diye başlar benlik denklemimiz
çoğaltmaları olur sensizliğin, yetiklerimize kadar
sızıların bakir anında durulur can gülüm
kokuna kalır sevda, beni kırmızıların teslim eder teslim’iyetim

Volta atan bir başlangıç sevdalısıyım
Kalbimde yüksek voltajlı çarpılmalar var
Param kadar değil sınırsız sevmelerdeyim
Karmaşık bir dil ile dilenen dilciyim
Hudes anlayamaz bizce'yi
Gerçi çoğu kez biz bile anlayamıyoruz