Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Yankısı arınmış sevda tanlarında tanjantı alınmış bir gün gelir elbetleri, senin için kefenliyorum. İlençsiz dizelerimde seni ekli bir redifin aranmasında susuyorum. Benzer seslerden, benzer sevgiler tümlüyorsun. Paktır, arayışlarım. Kimliksiz ve sensiz öncelerimin akan pınarlarında hakkını alır mısın?
Kırılası, yıkılası, görünmedik, silinmedik özlemlerin tavında tarih atar mısın bensizliğin her anına…Susar mısın parçalanmış,parçalı bulutlu yalnızlık yaşayan her anımda?
Kor hazlar biriktirip, bu aşk kürenin gök aşında sevdaya beni yazar mıydın? Kuğuların kanatlarına vefa, kumruların tutunuşlarına senli bir ömür yazar mıydın?
Gelişinin çarkıfeleğine binen umutlarımı evirsin sevgin. Hani beni içten sevgin var ya …Hani her an beni hayal edersin ya…İşte bütün her şeyine güller ektim, kızılığın içimde oğullanırken,uzak kalışının batan dikenlerini de normal gören akıllı bir an be anlardayım.
Gelmelerin üst geçitlerinde sensizliğimin mendillerini satar terk edilmişlik.Gözyaşlarını silmek için her gün alırım bir mendil, gözlerini silecek mendilim ve de elim var bilesin.
Yalnızlıktan ezilmiş düşler hiçbir anı sensiz kılmıyor, nedenlerin edenlerinde patika ummalarım ummanlarına akar.Dalgalı bir özgürlüğün çocuk halisin…Bin kadın yaşar bir adında. Uzaklara bırakılmış,emziğiyle aşkı bekleyen annesiz,aşksız, gözü yaşlı bir bebeksin cananım.Bana gelişinin müjdesini söyledi içsel kelamlar.

Aşkın çığlığı duyulurdu iç sesinden yürekleri burkan acının son sesine kadar,kaderi de kederden sayan sızıların sözüne dek duyulurdu sensizliğin.
-Rotasını acılara ayırmış mutluluğun aşk artığı günlerine güneşim teğet geçiyordu.
-Delirmiş ufkun sevi pınarında akmak istedim seni ilk gördüğüm andan bir ömre sığmayacaklar kadar.

Ardı ardına sırlanmış, sıradağlar gibi yüreğimde sur olmuş coşkularının suretinden sığınmalık demler yaratan bir ben sonrasındayım.
-Muti bir bakışın vurgulu cümlelerinde yüklem olarak bende kalmanı özledim. Şiir sözlüm deyip bekleyişlerimin bütün ummanlarını coşturup dalgalarına alışını özledim belki.Belki her şey bir tılsım.Belki bunu özledim.

Tecahül-i Arif ‘teki “ Arif” benim, öyle beni bilip de bilmemezlikten gelemezsin sevgilim.
Hüsn-i Talil’deki Hüsn sensin, sevmek için güzelliğin güzel bir sebeptir.
Haydi sanat yapma yaramın telmihlerinde Leyla gibi ağlayıp durma bağrımda.
“Canımı yakanda acımı dindirecek de sensin Tinsu”
Benim meselem seninle olamamak için olmanın vakilerinde ruha vakıf olmak, seninleyken sensizliği sen kılmaktır.
Kader bizi avuttu, karakterlerimiz eğitti, amaçlarımız yakınlaştırdı, kavuşmalar ıslattı, kalmalar kabil kıldı, yaşamak ıslattı, gitmek ağlattı, yeniden kavuşmaları dağıtmadı yaşamsalı.

varsayımlar uzanır vuslatına vurulur ben
çıplak gelişlerin gölgesinde üşür umut
sırılsıklam biraz daha ıslanır uzak kalışlara

ayık olan farkındalığın ışıldar ruhuma
sevginin üstün dağında sevgi bulur denizini

Figüranın senaryoyu yakmıştı. Seninle seni oynamak dışında çaresi olmayan çaresizliğin filmini çekiyordum.
-S O N –
-SEN-
Yakınlarını sermiş sözcükler.Dil kendine dilsiz. Film, sondan sonra başlıyor aşklarda. Sona kadar gelmek daha başlangıç.

Haykırıyor ilk kezler.Son kezlerini çekimliyor içimdeki fiiller.

çürüyen umutlarında acılar seni pakladı koca şehirde
aynanı bıraktığın kentten babanın gözyaşlarını özledi ölüm
bana sarılarak ağladığın mezar taşının anısında gözlerim nemli
bekleyişim ölüm kadar taze,ayrılık da bendimin babası
çocukça oyalandığımız saklı bahçenin bahtını taht eyledim
sevmenin gözlerine baktım bir çocuk neşesiyle kucaklarıma hecelendin

Ben aşkın hülagü'süyüm
Beni terk ettiğin ve de yaşadığın her yeri
Yıkıp yakmak istiyorum İstanbul hariç
Keza ben orda yanıyorum

ölüm nerede ve nasıl başlar senin vavlarında
yaşam nerede ve nasıl başlatılır ahlarında
Bir 'an', sadece bir an bile yetmez miydi bize...!
G-özlerinin en dip-derinlerinde aşkla demlendiğimde...
Her çeşit -ölüm 'söküp-atabilir' bu yaşanmışlığı benden?
Yok-sa yoklar mıydı yokluk

Sayılar Gibiydik...Çarpılmıştık...Sen ve Ben toplanınca Mutluluk … Gözlerin payda, sözlerim pay…İşlem ile gözlem tümlerdi Ömrü.
…Bakışınla ,akışım çarpılır biz olurduk.
Sevgiyle,özlemle, güzelliklerle bölünürdük, elde kalan elde edemediklerimiz.
Kalanımız aşka eklenirdi.Bir kere bir, hep sen…Sonsuz ile sensizlik arasındaydı sayılamayan sevdamız. En Ufak işlemde Sen Yazıyor...Kalbimin çarpım tablosunda
Sen vardın.. Ben vardım çıkarmalarında. Biz bize işlem olmuştuk, biz bize aşk olmuştuk.Sayılar, işlemler, gözlemler yetmiyordu.Şimdi yoksun diye minimize edilmiş bir sensizliğin toplamı gibi kendi kendime bölünüp seni bekliyorum yeniden

Yağmura sordum seni. Gözyaşlarının talan ettiği yüreğimin cennetinde neden huri değilsin.
-Damlalar dile geldi. Huzurun onun nefes aldığın şehirdir, onun yaşamasıdır, sana bir gün dönmesidir. Damla damla sana akmasını beklemektir.
-Kurumuş gözyaşlarından sonra yeniden severek senin için ağlamaktır.Omzunu ıslatmaktır aşk.
Hüznün paftalarından çık artık. Kederlerini kaderin ağından al. Biraz kendine gel, biraz unutmalara alıştırmalar yap.Onun düşünden, işinden, içinden, söylenmemiş sözlerinden çıkar.
-Bırak gitsin başka hüzünlerle tanışsın, bırak başka ellere sel olsun aksın.
Çarpıldığı kayalardan sonra senin naif , bilge, şair,zeki dünyanı arayacaktır.