GülZen ( Kadınlığın Gülü)
-Sözlerinin rengi karıştı gül yıllarıma. Gül bayramı yaşamaya yakındım.
Dilsiz bir gökkuşağına ısmarladım renkli dünyanı. Yıldızları toparladım, yaryüzüme.
-Her yıldızın elinde bir gül, geceme seni kadın olarak sunuyor Gülzen
-Sen kadınlığın gülü olarak açılıyorsun yaralı yüreğimin vahasında.
Gözyaşlarının Yazamadığı Mektup
Islak ve akışı göz nurundandı.
Söylemeden akardı damla damla
Silecek el şimdi yok.
Kurumazdı o yaşlar. Bir aşkı kurutmak demekti. O yüzden nemli gözler, hikemli sözlerin kavmindendi.
Gözyaşları:-Biz durmayı bilmiyoruz, biz aşkız, biz acıyız, biz çığlığız, biz haykırışız, biz vicdani ırmağız, biz psikojolik nemiz. Biz akmanın aynasıyız. Biz akmaya, yakılan gönülleri ıslatmaya, uslatmaya akıyoruz. Bu göz yaşları senin değil. Akan göz yaşı senin olmaktan çıkmıştır, kimin için döktüysen sahibi odur. O göz yaşları ona akar, onun yüreği o dem hisseder.
suların kitabında yüzüyor son cümlen
y’el değirmeninde öğütüyor son bakışın
acıların kehribarı çeker beni son çeliminden
o bakışında bin kez ölüp sağ kalıyorum
yırtılmış umudun yamacısı gibiyim sol yanım kav
İçimdeki çocuğun masallarında aşk arayan periydin.Peri suretinden sureler okunuyordu mistik hecelere.
-Ben kendimi aradığım Arafların sonrasızlığındaydım. Önce ,öncelerin sunuldu bana. Yeniye dair bir daire çizildi iç benimde. İçimdeki çocuk acıkmıştı aşka.
-Yaramın kemirdiği yürek dehlizlerinden kurtulma armağanısın Zindenaz.
-Nur içinde yatırdın y’aramı. Şimdi arasan bulamazsın. Katli vaciplerin Vacip’iyim bazen. Katlime fermanı verdi gidişin.
Kendini öldürdü, beni de her yeni sevgide öldürmek için söylenmemiş, yaşanmamış, yazılmamış sözler, kaderler anlatıp durdun dermansız aşklar epigramlarında.
-Git dedim.
-Ayrılığa attığın im/zanın ,da’ğladığı ben kentindeyim.Eşruhumla, eşmeyen ruhun arasında sırra kademlerim büyür. Lal olmuş gönlün diline cümle oluyorum.
Şimdi alfa’beni’ g’amadan çıkaran kimyacının künyesindesin.Peryodik cetvelinde altın elementi olarak aşkımı tümlüyordun.Gidişin gümüş gibi işlendi içimde…
-Dedim ya hep elem’entin beni.
-Şimdi senli benli bütün cümleleri öldüren seri katil değilim. Serpeşkerim, can periyim aşka .
feryatlar kendi yatlarını sunar isteyiş denizine
…:sevmenin tercümanıdır içindeki dalgaların artışı
geliyorum yüzündeki tanınmış algılara böylece
…:aşk varışı gelişinin bekasına değer
Nariçe’ye N’ardan Sözler
Hükmü olmayan gidişlerin bağrında susacaksın. Kararı alınmamış bekleyişlerin öncesinden,önünü göreceksin.
-Yanılgının yazlık gölgesindeydim.Seni düşüne düşüne içlendiğim, gözlerimin nemlendiği bir günün tesadüflerinde yürürken gördüm.
-Ötesi çoktu,berisi çocuktu.Aşk içimde cevher cevher yanıyordu. Arkama baka baka seni izledim sürdüm arabamı.
-Hiçbir harf yerinde değildi.Heceler suskun, ben hiç ben değildim. Aylar sonra İstanbul çölümde seni gördüm.
-Sen gibi beceriksiz bir zamanın dilindeydim. Hangi kipin çekimindeyim bilmiyorum.
Bildiğim tek şey,hala yüreğimin başkenti sensin. Şair-i Azam’ın Makber’i gibiydi, uzaktan seni görüşüm.
“Bildir bana nerde nerde Ya Rab
Yangınımız, algılarımızı yakmıyor
avuç içi özlem suyu söndürüyor ilmi aynada
aynı teğetin vanalarından ruh denizine atılırız
yüzeriz ben ile asil bir ben arasında
buluruz bulunmuşluğun beklentisizliğini
sonsuz bir varışa yarışırız mil mil melül gözlerle,sevi özlerle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!