-Yanılgının yazlık gölgesindeydim.Seni düşüne düşüne içlendiğim, gözlerimin nemlendiği bir günün tesadüflerinde yürürken gördüm.
-Ötesi çoktu,berisi çocuktu.Aşk içimde cevher cevher yanıyordu. Arkama baka baka seni izledim sürdüm arabamı.
-Hiçbir harf yerinde değildi.Heceler suskun, ben hiç ben değildim. Aylar sonra İstanbul çölümde seni gördüm.
-Sen gibi beceriksiz bir zamanın dilindeydim. Hangi kipin çekimindeyim bilmiyorum.
Bildiğim tek şey,hala yüreğimin başkenti sensin. Şair-i Azam’ın Makber’i gibiydi, uzaktan seni görüşüm.
“Bildir bana nerde nerde Ya Rab
Yangınımız, algılarımızı yakmıyor
avuç içi özlem suyu söndürüyor ilmi aynada
aynı teğetin vanalarından ruh denizine atılırız
yüzeriz ben ile asil bir ben arasında
buluruz bulunmuşluğun beklentisizliğini
sonsuz bir varışa yarışırız mil mil melül gözlerle,sevi özlerle
Yerleşmişti sızılarına inkâr.Yeni bir benliğin üst kimliğini kaplıyordun.Eskimesin sevdalar diye özüne sevgileri ekliyorsun.
-Siluetin tinleri tümlemiyordu. Kendine yabancılaşmaya devam ediyordun.
Anlaşmalı vedalar sunuyordun sanki.Bir gün hiç gelmeyecek gibi yaşıyordun.
En uçta nefretlere bandırmıştın kurumuş sevdanı.Aslını inkara kadar süreğendi bu hal.
Yağmura çalışıyordu iç göğün. İki öğün aç kalışıma doyum oluyor
Yüreğindeki ateşin sıcağı.
Her damlası aşka hamle bir ıslanmanın gün sonrasındayım. Sensizliğin sayacı bozulmuş su kendine akıyor.
“Ben su olup bağrına akıyorum. Yüreğindeki denizin son pir ü pakü olarak
Yaş akıtacağım aşkı.
- Suretinin sınavında Yû’suf benim. Züleyha olarak öncesizliğimi karşıla.
“Sevilenin hatalarını görmez aşk
Sevilmeyenin görüntüsünü bilmez aşk “
Gecenin betimlerinde eriyordu bakışların. Hayali bekleyen bir ruhun sonatına paklanırdı yadın.
Sevgi, bilinemez iç yaşamanın atlasıdır. Görülemez,ulaşılamaz,yaşanmaz, imkansız olanı farklı renklerle verir.
En küçük dirhemde biriktirir hisleri, toplar bağında .
Mevcudiyetlerin mucidi yapar seveni.Dönüşmeyi bekleyen algıları yokluğun uzağına taşır. Var olmaya giden nefsin son nefesi olur sevgi.
Sevgiden uzak her duyguyu tümler, içteki bağıllar.Bizi en özellere özne yapmaya odak yapar.
Bu yüzden içinden bana özerk bir kent gördüm Zindenaz.
-Bütün güzellikler seni tümlüyorsa gözbebeklerinin büyümüşse beni görünce bu görücüye çıkmış sevdamızın maziliği hazırlanışıdır.
*Uyarılma kendini atıyor senden sonralara. Sonrasızlığın diz boyu hayatlar sunuyor.Bulanıyor hayat.
-Anlam yüklemeye devam etmeliyim yeni aşklar patikasında.
-S’evgili sevgisizliğin kurumuş ormanını yakmalıyım ateşe.Aşk, ateşten önce yansın diye
*Güncelliyorsun y’aramı. Sonu yok gitmelerin.
-Uygulamalı ruh kendine ödevler bulmalı denek olduğum lirik tayfalara.
Geri dönüşleri haykırsın hasrımızda. Kendine gelsin kendinden gitmeler. Belleğimde kalan senli demleri tarasın kader. Seni gördüğüm ilk bakışın ortasında kalsın ortanca özlemler.
İç gardıropların içinde, saklıyordum sensizliği.Bakir günlerin özlemine kavuşmak adına sensiz bir şıktım.
-Her gün yeni bir sen giyiyordum. Hüzünlerin diline pelesenk olmamak için.
Bekaretini kaybetmiş bir kelebeğin güneşe ısmarlanması gibi öylesine hayflarım vardı. Öylesinde sende kayboluşlarım batardı sineme.
Ölürcesine sende kalışlarım vardı Dilnaz.
saklı kentin kendisinedir
Sen ayrılıktan kuslar yapardın
Ben aşktan ve hasretinde gemiler
yolculuklarım vardı sensizlikten buhuristana
sen gitmelere bulut olurdun
Yankın amaçları aşar, bekleyiş kendi kabuğunda yıldız olur,ruhunun sularında gezinir, görünmeler.Odalarının arı uşaklarını kucaklar özlem.Sessizliğin heybesinde ağır sözlerim, bedenini yatağına nakışlamış kalış yolcusuyum Kapat gözlerini uykulara,hep öyle kal bensiz geçen günlerin cananlığında can kırıklarımı derle,Porsuk nehrine taş at,yüreğim burada dalgalanır.Öyleyse, bensizliği gezdir berrak sahillerde, çıplak bir geleceğin aynasında beni gör.Öpücük dersi al rujlarının iksirinden uçur beni aşk tayfında.Sevdanın bizli gözyaşları iz bırakır,seni bıraktığım meşhur gidişler yerinde.El salla,sallanışın da eşlik etsin.
Sensizliğin gölgesiyle avunurum, uzaklar bana susar, su benden alır gücünü.Bir günler okyanus olur,seni görmek finalinden sonra,hep sonralar üşümez gülüm. Dalgalar besler sevgi akıntılarımızı.Rüzgarla işbirliği yapsın saçlarının efil efil esilişi biraz da beni böyle vurun.
Bir canan ürer uzak kaldığın aşk ormanlarında, ürkek bir ceylan gibi gittin kendi yuvana. Gözlerim seni aradı,baş başa kalışların hatıra defterini açtı umut erlerim.Hayallerim sayende kütüphane kurdu, allı nazlı gül canım.
Soyununca artan gelgitlerin kıskacındayım,dudaklarından ders alıyor ali sevmeler.Bekleyiş kapsülüyle parçalanınca sensizlik beni attılar cananlar mağarasında.Ordayım,üstüme üstüme sarkıt-dikitlerinden damla damla kavuşmalar demliyor
Pencerene güller çarpar gecenin terini siler uzak kaldığım anlar.
Aralar, özlemli bakışlarını bakışamadığım her demin deminde gönül kendini demler sensizliğin süzgecinden gece uyumaz,yine beklersin gelmemi.En güzel düşlerini besle atom kadar hazır olsun.Bir gün tümden paramparça olan bir tutkunun canan hali oluruz.Seninle uykulara alındım rüyalar kiralandı sözlerinden kalışlar nakışladı yüreğimin yorganını …
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!