Nasıl bir aşk diye sordu sorulmamışlık? Sorduğu aslında kimsesizliğim.
*Herhangi bir hayalin, herhangi bir hayale sığdıramadığı, rüya içre rüyanın belki gerçek olma ihtimali olan bir anlık nefesti bizimki…
Susma. Diyemediklerin senin iç gözünden akıyor
yaşamayı mekanik sevdalara indiren ruhun aynasında
gelirim ilmekler tarlasında sana
güdülerimi gizlemeyen masum bir leyli gibisin
soluk soluğa kaldığım yeni sevgi koşmasında
yıldızlar altında yıldızlarının altında ruhun yeni yıldızım
Korkuna bir içtepi beliriyor bencilliğimde
Benzinli benzinlikler gibi yakıyorum içgüdüleni
Hem de sismik sevdalara rağmen
Etik bir krize kuşanıyor kuşağım
Bir gaz odasında gaza geliyor istemediklerim
Oluyor ya seni kıskanıyor ilgili içtepi tipim
Seyirlik seviden anlatılmaz sözlere kaçış
Serzenişlerin lal olmadığı yaryüzünde
Ankaların ürkekliğinden kal olmuş anılmalar
Magmanın yaşanabilir her ısınımsı sevdasında
bir sızı beni sana mecnun eyler
belki de aynı ruhun süzgecinden geçiyoruz
Sezen Aksu ile Aşkın Tera_pi hali-6
“ben beni kendi içimde
bilmem arasam bulur muyum
yaşanmamış genç yıllarımı
Tümleyeni yoktu tanımsızlığında kalan.İnsani bir zincirleme tamlamasıydı, tamlayanla tamlanan arasında güzelliklerini niteleyen sözcükler vardı.
Aşkları tamamlayan güzel yüreklerin sözcükleri eklenmişti.İyiliklerinin iyelik eklerinde çekimlenirdim.
Şifrelendirilmiş bilinçaltımda ilgi eklerin vardı. Aşk grupları olarak kalıyordum sözcük öbeklerinde.
-Zihnindeki ulamaların uluyan sesli sesi değil vebalim.Bir insan olarak hatalarımın sayrısından arındım.
Acı, acıyla iyileşir. Aşk ise daha büyük bir aşkla." /Hz. Mevlana/
İçsel sızışısın değirmeni gibi eridim yar yolunda
-Maviliğin bittiği kara bahtının sahilinde hürlüğünü unutmuş hurilerle karşılaştım.Beni cennetin bekçisi sandılar.Sevdiler, sevip sardılar aşk yurduna.
Hayat içinde,içindeki çocukla yolculuklar yapan kendine gitmenin baş rolündeyim.
-Terkime maruz kalmış ve terk edilmişliğin terkibi olan ya da onsuzluğun tertibi olan yaralı bir aşkın münzevi ücralarını taşıyan içsel bohemistim.
-Fildişi kulelerimi taşıyan fillerin öğrenilmiş çaresizlik gibiyim.
-Hani fillerin yavruyken küçük bir kazığa bağlanıp öyle eğitilmesi gibi.Büyüp tonlarca ağırlığa rağmen kazığa bağlı kalır.Şimdi ben de öğrenilmiş çaresizlik gibiyim. Gidenin bir daha gelemeyeceğini bile bile beklemek de sevilmiş öğrenilmiştir yar.
-Bir sınırı var mı bu çaresizliğin.Neden çaresizliğin Çarı yapıp koca yalnızlık ülkesini bana bıraktın.
Mutluluğun tüm günleri bana doğmuştu.Zengin duygularla büyüdüm.Babam iş adamıydı.Maddi bir refah içinde yaşıyordum. Pikaba bir plak koyup eski şarkıları dinlemek yerine,hayata zevk zili çalıp günleri eritiyordum.
Anılarını yazmak için erken, aşklarım daha bitmedi.Lise de bitmedi.
Hazin şarkıların otağında değildim,hazır bulunulmuşluğun teğetindeydim.
-Yüreğmdeki barış'lar, karış karış yaşam anlarınadır.Benim yaşantımın karıncaları yaz kış durmaksızın kendince yaşamayı lâbirentlerine taşır.
-Bütün yaşlarımda hayatın en zengin yönlerini zengince yaşadım.Hayatın zenginliği kader, zenginliğin en zenginliğince yaşıyordum.Hayat kadar zengince bir dünyada yaşıyordum.İlkokul, ortaokul derken lise gelmişti.Lise sona gelmiştim hayat buraya kadar güzeldi.Herkes çok ciddi sınava hazırlanıyordu.Kafamda üniveristeli olmak,okumak gelmiyordu.Bütün arkadaşlarım yazdan dersaneye yazılmıştı.Okullar açıldığında herkesin elinde kitap ya da dergiler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!