-Doğuruvermiş hüzünler, emzirmeden güzellikleri salıvermiş öylece gidişlere.
-İçlenişimi giyen yazıların yazındayım.Cümle boyu senden bahsediyorum.
Dirhemlerini sunan, demkeşliğin suretini görülüyor nemli gözlerim.İçimdeki senli buhurların reklamıdır aslında damlalarım.
*H’içliklerin ne kadar sıcak tutar hayıflanışı. Artık yadsımaz oldum sensizliği.Alıştım nedensizliğe. Yüce bir sebebin gölgesinde savunma mekanizmalarım eridi.
Sana sevgimin üzerine yemin ederim ki özlemlerim zemzemle ,duygularım Kevserle, ruhum misk-i amber, içtenliğim
ab-ı hayatla yıkanmış.
-Sevecek birini bulmak kolay da severek giden birini bulmak, onun yolunu beklemek zor.
Oysa sevgi adına ne varsa sende tümlenmişti.
Bir sızıydın “koca “okyanusun.
geçmişin çarık izlerinde aşk susar uslanmadıklarıma
oysa delik ceplerine sevgiler ağaran hanların ermişiyim
sevdanın damında düşürdün beni
yar yerim yaralandı
belki umurunda bile değilim
belki yanan ciğerinin lâbirentlerinde benli bülbüller ötreşir
Bir adın kalmışsa geriye dünyanın sonu bu
kırılmış şeylerin nihayetinde sensizlik nihaventi
Aynaların sırrında tüm gidişlerin izbesi
Yalnızlığın peşinde ben faresi
Kovalıyor beni bendeki senden
Yakalıyor beni paramparça yalnızlık
23.23.2010
eski aşk yazıtı...
Beklemenin ücretidir imkansız aşk.Ücretimi ödedim Mecnunluk kasrındayım. Sol yanımda yadlarımı hatta sensiz yadsıdığım her şeyinden bir şeyler de var.
-Bedelsiz bir sevmenin sınır ötesi operasyonundayım. Mayınlarını temizliyor umutlarım, umduklarım, umacaklarım.
Rüzgarının garına geldim, eslerinle viran bir şehre gidecektim.
-Hadi git dedi içleniş.Oturup kendimle demlendim. Erozyona uğramış umutlarımın taş bağrında bağrı yanık bir türkü beni toparladı.
Dağlar üst benime düşüyor. Yalnızlık düş olmaktan çıkıp düşman oluyor kalışlarına.
TÜm renklerin buluştuğu o gözlerin,
Kalbimi delen hançer senin gözlerin,
Hayalimde tablolaştı o gÜzel yÜzÜn,
Paha biçilmez o anılarımız canlanır
ruhuna yazmış
seni görmüş gibi yazdım
sadece söyleyemediklerinde kalsam,
suskun yaramın merhemi olur mu
sensizlik kadar anlamsız bir izm yokken
anlamsız kelimeler olsam felsefe beni anlar mı
İçimizde oturan elemin duyumannesi
Doğuruyor dışımızın aynalı çocuklarını
Çocuklar koşuyor güdü mağmasına
Orda ağlıyor içsel mamalar
Mamalar emanettir bir vari üstlerine
Aç kalmak bir çocuğun cüceliğidir
yaşamayı mekanik sevdalara indiren ruhun aynasında
gelirim ilmekler tarlasında sana
güdülerimi gizlemeyen masum bir leyli gibisin
soluk soluğa kaldığım yeni sevgi koşmasında
yıldızlar altında yıldızlarının altında ruhun yeni yıldızım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!