sevgi küpü biricik öğrencime ithaf....
Akan gönlün tahtında oturan gülün kızıl haline taranıyordu dünyan
Yüreğimize,sevgi suları taşıyan ilmi merdivenler uzanıyordu sevginden
Şehrine gelen dostluk ermişiyim,ruhunun suyundan bir tas sun bitsin yaslarım
Eskimiz senli mevsim, yazlara alıştır, kara yazgıları sil derin defterden
“ Beni bul ey bene ithaf “
Bir Çapkının Son Bestesi
Yakılmış bir ağıdın son zılgıtında kaybettiklerimizin hüzün atlasında benim sevgimin yeri koyu kahve renkli gözlerine benziyordu.
Yar'e dizilmiş alevlerin lav ucuyum. Yanarak,severek vuruluyorum senden.
-Nefsi müdafaamla menfi vaham arasında sözsüz kaldığın istenç anların var.
-Aşkı avuçlarına almış amaçlarımın gün yüzüyüm. Gün’eşimin yansık kadınsılığınla ısındım sevdaya.
B’ıraktım kendimle seni seven kendimi.Karanlığın içinde toplandım.
İyi düşüncenin düşler anlamıyım. İyi anlatılmamış düşüncelerin gerçek dünü ya da olumluluğun dünürüyüm.
İyi düşünmek kötü düşüncelerin yok oluşuna eylemdir. Hırs, ters giden hataların yabani atıdır. Hırsın eğitimi, aşkın eğitimine benzemez.
-Hırs, azimle tanışmayınca tersliğe tekmelik olur.Azimlerin azizliğinde kendini arındırmaktır yaşamak.
Mutlu olmayı hayatın bütün şıklarına yaymak, ruhunun derinliğinde yeşeren güzel yarınların meyvesi olmaktır sevmek, severek yaşamak
seni sevdikçe tüm şiirler diz çöker dizelerimde
imgeler bitmeden, sevgimin diline manalar denizi oluver
veballer cemaline kadar niyetlerinin kafiyesini sererken
başa başa kalmanın yangınlarına sözcük bağrım hazırken
bekleyiş surlarında sızan sırların pak alnıyken
alın yazımın dibinde Yusufluğum büyürken
Artık Ölümsüzdün, Büyük Aşkın Yüklemiydin Şulenar
-öznen uyandı. Birkaç nesne ile sarıver yüreğini.
-Yer tümleci gibi yar tümleci ol cümle aşkımda.
İç dünyası yakılmış bir özneydim.Ruhuma kadar inmişti küller. Gül kokunla uyandırıldı uyanışım. Gelmeye yakın suskun bir dünya idin.
İrdelemiş imgenin içinde oturan kapalı anlamın ruh şavkıyım.Sensizliği anlamlaştıran hasbihallerin haline çekimleniyorum.
Aşk katmanlarının en dibindeyim şuan.Yokluğun burada.Damlalarının buhuru burada.Yağmurla gözyaşının düğünü burada yapıldı.Çok kalabalıktı.Bütün damlalar oynadı, vicdanım ıslandı Bennara…
*Olağandışı kalmıştı dışlanmışlığım, pişmanlığım.Olağan olana oğullandır senli arılarım.Sen çiçek cennetinden bir çiçektin.Kokundan, periler, güzelliğinden huriler ürerdi.Tanımsız sızılarındaydım.
-Bütün acılar hacı olmuştu yolunda.Şimdi kendini bilmişliğin aynasından seni görüyorum.
tükenmişliğin tükenmez kalemiyle çizildi aşk kalem
Sonsuz özlemlerin siperlerinde sustum sensizliğe
uzak bir şehirde aşk kuyusundasın ve Yusuf halimi yıkıyorsun içten içten
sana varmanın merdivenlerini uzatıyor imkansızlık
Susamış iksirlerinden önce hüznün dalgası vurulur yaralanışımdan
benim için ölümle öpüşen yaşamın ta kendisiyim aşkından
Şulenar:
-Aşk elma mıdır?
Şairzal:
İyi bir elma olmak lazım
Sonra yarım yarim yaşamak lazım. Hayatın yarısını yarine, yarısını tüm hayata sunmak için elma olmak lazım....
Benlik ağacında oturan iç çocuğumun meyve toplayıcısıydım.
Sıradan ve sırdan bir yolculuğun vardı...
Seni görünce aşk dalından düştüm.
Düş’tüm yüreğine hepsi bu Şehrinaz.
-Beni toparlayamadı aşk, hayat, kader ve sevgin.Bu yüzden meyvelerin her çeşidinde senin tadını arayan gönül bahçıvanıyım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!