Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Önce sana bakarken birdim
Sonra sen bakarken birdin
Duygularımız önce bir alır bir oynardı
Oynak hislerimiz çoğul çoğulumuza
Yarın belki çoğa sığmayacak çocuklarımız
Dileğim uzun destanlara destan eklemek değil

öğrencim Dilek'e ithaf

Denizlere ısmarladım sevgi dalganı alil alil
İsminin her karesinde bulutlar sıraladım yağmurumsu
Levhaların tümü sevginin son adresini gösteriyor elil elil
En güzel anların en anlamlı anında seni unutmamak çıkıyor

Senin büyük olduğunu büyük sözlerden anladım; ama küçük bir dünyada fanusunu kırmışsın.Bu dersin son saatiydi.Zil çalmasına çalar da aşk beni sana çalar mı?
Beni sev diye dersi uzattı kader,yan sırada gözlerin aydınlatıyordu en arkada oturan beni.Testim de bitmemişti.Susuz ve sensiz oturuyordum.Testim de yanımda,kana kana seni içiyor, seni çözüyordum Dilemma …
Senin adını yüz bin harfe nakşederek imbikten imgeye ince heveslerle yazıyordum.
-Güzelliğin zerrecikler halinde aşkyüzüme yayılır ve içimde sen diye kalır.
Tadında adının anlattığı bir benzersiz tatlılığın yenilmemişi var.Oysa ben tattan önce adından önce,öncelerini sevdim. Sonralarını yaşamayı sevdim.Henüz seni tam olarak sevmedim.Bak yine zil çaldı.
-Hocam biraz daha kalsaydık.Biz ne güzel testten ve testiden içiyorduk.

Biricik
Mine Gök'e

Tanınmış bir yağmurla ıslandım ve uslandım sana
Estetik hisler mahrem gelişlerin tuzağında
aklanmış zevklerin uçuklarında dirilken akrepler kıskacındayım

Şairzal:
-Yoksun yamacımda düşlerim yuvarlanır.Bağrımdaki taşlar fırlar aşklara. Yaralanır sensizlik. Dizi kanar dizelerimin.İmgesi manalarda gizlenir.
-Seni tanıdığım günlerin azlığı acıkır. Ağlar ağlamak. Beni sana teslim eden teslimiyetin niyeti dile gelir.
…:
-Sen onu severken sevenler derneğinin başkanıydın. Bütün sevmeler yüreğindeydi. İlgilerin başkentiydi şule yüreklin.Yıllardır içimde yaşlandırmış gibi taşıyordun.Ağırdı sevmelerin.Ağır bir sevda yükün vardı. Onunla yeni kıtalar, tatlar, anlamlar, seviler bulan kozmik algının alıcısı, egzotik hayallerin hamalı, kendinle barışmanın barışçısıydın.
-İyi niyetin aynasıydın. Gün’eşin olarak seçmiştin ömrüne. Onu özlemeye devam etmelisin.

izlenimci bülbülün gül partisinde sözsüz ruhun soldu
okudum roman olarak bu soluşu
kadife hecelerin gecesinde direndim aşkına
kafiye yoktu,ruhunda yazılmamış bakışına
hafiye yoktu,bağrında taşınmamış sevdaya
seriye bağlanmış bağlanışın diliydin,severek öğrendim

Düş gözlüğümün çerçevesi düştü? Görülmezliğin ucuyla bakıyorum hayata?
-Sen, leyli gecelerimi uyutan Leyla bağrı mısın? Yoksa, bütün yokluklara yosn tutmuş, varılmazlığım en güzel dimağı, beni hayata kerem kılan Aslı mısın?
*Ya da her güle gülüş, her tada tadış, her bakışa ömür, her ada bir şirinlik seli olan Şirin misin?
-Bu içimde yankılanan benzerlerinin künyesinde susup ağladım.Susturulmuş, küstürülmüş bağlarıma volkanik yüreğini faylarıma dayayıp can kırıklarının bitmesini beklemek mi hayat.
Geçmişin izleri gelir düşlerinde oynar.
…: Yalnızdır artık o. Silinecek zamanı boşluğa bırakır.Her boşluğu doldurmaya hazır duygular vardır.Seni teslim eder, kavruk masalın başlar.

Her şey•*Söylemek mi yoksa yaşamak mı yoksa severek beklemek mi?
Haykırışların damlalarında yıkanan bir gönül deryası susup akmaz mı sence.
Ya hayalinle gece gündüz kalışının ruhsal kalayları… Ya içsel sohbetlerimdeki sevimli halin.Ya seninle bitmeyen bitmeyenlerimin bitmeyi unutması.Ya gülüşüne metelik attığım anların borsası…Seninle yükselen menkul değerlerim. Trendi triplerinde saklı gizemli eriyişim.
*Ya damarlarımdaki akan asil tutkuların gül kanına, ruh şanına, bizli anlara karışması…
Boş şeylerin bile hoş şeylerin için içinin dolu olması.Varlığının nitel isimlerinde kalakalışım.Ya bütün güzeller, büyük aşklar yerine seni koyduğum sevda adılın.
Bütün bunlar sıradan şeyler mi şule pınarım. Aşk lavlarını yüreğimde çekiver gayrı.

İnsan , telepatiler ya da tekamüller çeşnisidir.


Einstein'ın rölativite teorisine göre:”Guantlar denen titreşimler, o maddenin cinsine göre titreşimler topluluğu olarak canlanma bulur. Her oluşum, atomun en küçük parçacığı olarak bilinen quant taneciklerinin belli oranda yoğunlaşmasıdır (düşünce, duygu, ışık, madde, her şey) . Titreşim ve titreşimler topluluğu, kendisinden zayıf titreşime sahip maddeyi kendi etkisine düşürdüğü gibi; kendisinden güçlü titreşimlerin de tesirine girebilir.”

kırk ikindi yağmurunda ıslandım aşkına
damlaların yağmur gözlerin güneş
düşlerimden çıkıp bahtımın toprağına düşüyorsun
yeşermeye ve bir ömür aşk derinimde büyümeye kalıyorsun

geliyor mahkum kaldığım vicdani zindanıma sellerin