Hayal Gördüm Şiiri - Cem Eyüboğlu

**HAYAL GÖRDÜM**

Hayal gördüm…
Gerçek sandığım ama
sadece içimde büyüttüğüm bir dünyayı.

Gözlerim açıkken bile
başka bir yerdeydim sanki,
kalbimin kurduğu bir şehirde
seni arıyordum.

Hayal gördüm…
Sesin vardı içinde,
bakışın vardı,
hatta hiç yaşanmamış anlar bile
yaşanmış gibi duruyordu.

İnsan bazen
gerçeğe değil,
olmasını istediğine inanıyor.
Ve o inanç
yavaş yavaş hayale dönüşüyor.

Hayal gördüm…
Belki de en çok
“olabilir” dediğim yerlerde kayboldum.
Bir ihtimalin içinde
kendime bir hayat kurdum.

Ama hayallerin tuhaf bir yanı var:
Güzel oldukları kadar
kırılgandırlar da.

Bir gün uyanırsın…
ve hiçbir şey
dün geceki kadar gerçek değildir.

Hayal gördüm…
Ama en çok da
kendimi gördüm içinde.
Bekleyen, inanan, susan
bir “ben”.

Bazen bir gülüş yetiyor
hayal kurmaya,
bazen bir sessizlik
tüm hikâyeyi yazıyor.

Ve sonra anlıyorum ki:
Hayal görmek
kaçmak değil aslında,
eksik olanı tamamlamaya çalışmak.

Hayal gördüm…
Ama uyanınca
geriye sadece bir his kaldı.
Ne tamamen silinen,
ne tamamen kalan…

Ve belki de en doğrusu şu:

**Bazı hayaller yaşanmaz…
sadece hissedilir.**