Kitapların olmuş sana göz aydın
Hayvan sevgisiyle anılır adın
Kibar görünüşlü naif bir kadın
"Hayalimin Gölgesi" deyip çıkmış bir yola,
"Küllerim bende kalsın" diyor bir kitabında
Uzun sürmeyecek
İhanetten ölüme mahkûm edilmiş gibi,
Okyanusun dibine bırakıp kaçacağım tüm hüzünlerimi.
Görünmeyen gerçek,
Kimseye ispat edemediğim doğrularımla
Hasret kokar buraların ayazı
Gam düşmüş yüreğe derman istemem
Sınanmak da var ise alında yazı
Gönül sarayıma ferman istemem
Kardelendir var yürek de yarası
Hüzün kaynar eflatun bir gecede
Seni yazarım şiirim de heceme
Hasret alevlendikçe gözbebeklerimde
Umut mendiliyle silerim bende
Fesleğen kokulu gülüşleri vardı
Gamze çukurumun kör kuyularına gizlediğim
Kapanmayan yarasına toprak bastığım
Omuzlarımın ağır yükü
Gökyüzümün mavisi
Umutlarımın beyazı
Dünya seyre daldı baş edemedik
Filistin'de can var aklım almıyor
Yürek yangınına su serpemedik
Filistin'de kan var aklım almıyor
Gazze dedik akan sular duruldu,
Korkularım üşür gün ayazında
Titreyen lambada ise vurgunum
Düğümlenir kalır ah boğazımda
Ben bugünden değil dünden yorgunum
Hayaldin ardından koştum boşuna
Yirmi birinci asrın mecnunları kaldı mı?
Şimdiki tüm Leyla’lar tırnakları boyalı
Dağlar bekliyor artık aşacak Ferhad’ları
Kaç Şirin bilir sorsan vuslata katlanmayı
Hüzün içimizdeydi bizim
Hissetiğimiz her mevsimi hüzne bürüdük
Yetmedi kalktık onu Eylül'e giydirdik
Oysa Eylül hep yeniliklerin, başlangıçların ayı oldu.
Okullar Eylülde başladı.
Gel sevgili!
Gel;
Satırlarımın gözyaşlarını ellerin silsin,
Yokluğunla hasbihalim son bulsun.
Gel sevgili!
Gel de;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!