Söyle bana ne dedin
Dikmişsin yine başı
Genç kızlara bakarken
Gözlerin olmuş şaşı
Senin yaşındakine
Tespih tanesi gibi duygularım
Derlenmiş toplanmış imamesiyle
Koptuğu yerden yeniden ipine diziliyor.
İnsan unutuyor mu alışıyor mu?
Anlamadan zaman geçiyor
Bu sabah
Penceremin aralığından
Dışarısının duman rengi
Aydınlığını gördüm.
Odam alaca karanlıktan
Biraz daha karanlık.
Düşlerimi astım
İncir ağacının dalına
İncir ki;
Adem'le Havva'dan miras
Hüzünvarıma
Sual melekleri soracak olsa
Dürüst olmak bilsen ki burda nasıl zorlaştı,
Pas tuttu kirli sözler düşünceler yozlaştı.
Cehaletin kemendi takılmasın boynuna,
Gafillerden uzak dur gelmeyesin oynuna,
Kimi zaman dostum
Kimi zaman düşmanım olur düşüncelerim
Satırlara dökülmeyince kızdığım
Şiirlere dizilince sevdam
Yüreğimden geçince merhametim
Gamze cukurlarıma birikince,
-Sualsiz Bilmece-
Kabuk bağlayan yaralar fısıldaşır
Duyulmaz sesleri
Ummanlara demirlenir bakışlar
Ayın hilali yansır geceme
Ve sen tek cevap olursun
Al kalemi eline
Sür kelamı diline
Okumazsa kime ne
Sen içini dök de git
Dert görmesin yüreğin
Yürek yangın yeri acısı dinmez.
Süzülür yaşlarım yâr gelip silsin.
Yüzümde tebessüm içime sinmez
Falanın halini filan ne bilsin
...türkmenkızı...
Okuyan var yazanı az
Anlamı var çözeni az
Okunuyor vurdum duymaz
Bilmiyor hiç namaz niyaz
Kimi okur hiç anlamaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!