Kaybolmuş insanlık içler acısı
Çıkmıyor aklımdan o maviş gözün
İçimi acıtır dinmez sancısı
Eylül’de hazan var Leyla’da hüzün.
Arasak bulunmaz nerdedir izin
"Öyle büyük şeylerde gözümüz olmadı hiç"
Büyük şeyler deyince
Aklıma Koca koca dağlar gelir benim..
Etekleri mor sümbüllü yaylalara uzanan
Ne zamana yetişebilirim
Ne zaman beni tutabilir
Saatler geçer ben geçerim
Zaman bitmez ben biterim
Öylesi vurdum duymaz
Bir Haziran akşamı.
Hüzünlerimin bağdaş kurduğu
Defne ağacının altında,
Sana yazdığım
Vefalı sadık dostum
Geceler...
Sizde buluyorum
Yanlızlığımın devasını.
Sizinle içiyorum
Acılarımı yudum yudum.
Bir meçhule sürüklenip giderken ömrüm
Baka kalırım ardından
Külliyen haciz edilir hayatım
Hesap sorma yetkim kalkar zamana
-Gözyaşlarım-
Gözyaşlarım;
hüzne dayalı bir intikam değil,
Hüznün gözden düşen intiharıdır Zila!
~ ~ ~
-Yaşamak-
Gönül sana hasret kaldı
Bu hasretlik beni yıksın
Uykusuzluk aklım aldı
Gece sarhoş sen ayıksın
Sen ayıksın gece sarhoş
Geçim yoksa evlilik,
Bunda sınav var gibi.
Geçim varsa evlilik,
Aşkla hemhal yar gibi.
Geçim yoksa evlilik,
Her sabah koşup gelen kuşlarım var firarda,
Umuduma serpilip uçuyorlar ard arda,
Hüzünler toplanarak yoğrulmuş tam kararda,
Gelmedi melun bahar kaldım hep son baharda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!