Mehtaba dolamıştır akşamlar kollarını
Rüyalara yatıyor Bursa’nın akşamları
Çınarlar gölgeliyor tophane yollarını
Güneş gölde batıyor Bursa'nın akşamları
Uzanır menekşeler vadisinde ovada
"Bursa Şiir Akşamları" diyerek çıktık güzel bir yola,
Selam sevgi yolladık şiir yürekli dostlara.
Aralık'tan sızan şiirler dile geldi
Bu güzel Atmosferde tüm gönüller şenlendi.
Yapmışlar kocaman devasa yapı
Kendimi koca bir kapıda buldum
Tuttum ki elimde kaldı da sapı
Bu şehirde muzip yaramaz oldum
Binlerce defa haykırmak istedim
Ulaşamadı sana
Sesim, nefesim, hislerim
Kabullenmek zor olsa da
Sen içimde dinmeyen bir sancı
Bilmiyorum sonsuza dek
Boşverdim artık herşeyi
Yorgun değilsin diye diretiyorum
Şu halsiz bedenime
Gözlerime sürme çekiyor
Kirpiklerimi rimelliyorum
Büyümüş desinler diye...
Seni beklemek yıpratmış beni
Aklar düşmüş saçlarıma
Aldırmıyorum artık
Bom boş kalan bakışlarıma.
Düşlerin sonrasında
Sensiz olmak yok mu canım
Güneşin ufukta
Kızıl bir alev gibi,
Kaybolduğu saatlerde…
Ben, gözüm yollarda
Yine seni bekliyorum.
Ve yine
Yüreğimi yakıyor vuslat-ı hazan ateş
Bekleyişler maskeler ardında doğar güneş
Umutlar yağmur olup yağarken üzerine
Gömerim korkuları karanlığa derine
Rüzgârların öfkesinden kaçamam
Asi ruhum yenik düşer fırtınalara
Kasırgalar savurur zülüflerimi
Zamanın girdabı derinleşirken bakışlarında
Anılar sıyrılır düşle gerçek arasında
Gece teslim alır kollarına
Yeni bir hayat sevdasına kapılarak,
Köyümü bıraktım ilk önce.
Çok sevdiğim ailemi,canım annemi
Hayallerimin peşinden geldim.
Sana geldim ey sevgili...
Bıraktım afacan kuşumu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!